A Quiet Flame (Bernie Gunther, #5)
Philip Kerr returns with his best-loved character, Bernie Gunther, in the fifth novel in what is now a series: a tight, twisting, compelling thriller that is firmly rooted in history.A Quiet Flame opens in 1950. Falsely fingered a war criminal, Bernie Gunther has booked passage to Buenos Aires, lured, like the Nazis whose company he has always despised, by promises of a new life and a clean passport from the Per?n government. But Bernie doesn't have the luxury of settling into his new home and lying low. He is soon pressured by the local police into taking on a case in which a girl has turned up dead, gruesomely mutilated, and another--the daughter of a wealthy German banker--has gone missing. Both crimes seem to connect to an unsolved case Bernie worked on back in Berlin in 1932. It's not so far-fetched that the cases might be linked: after all, the scum of the earth has been washing up on Argentine shores--state-licensed murderers and torturers--so why couldn't a serial killer be among them?But Argentina, just like Germany, holds terrible secrets within its corrupt halls of power. When beautiful Anna Yagubsky seeks Gunther out, desperate for help, to find out what happened to her Jewish aunt and uncle who have disappeared, he is drawn into a horror story that rivals everything he has tried so hard to leave behind half a world away.In this new postwar world, Bernie Gunther is a man without a name or a country, but still in full possession of his conscience. He is "the right kind of hero for his time--and ours."

A Quiet Flame (Bernie Gunther, #5) Details

TitleA Quiet Flame (Bernie Gunther, #5)
Author
LanguageEnglish
ReleaseMar 1st, 2008
PublisherQuercus Books
ISBN-139781847243577
Rating
GenreMystery, Historical, Historical Fiction, Fiction, Crime, Thriller, Cultural, Germany

A Quiet Flame (Bernie Gunther, #5) Review

  • Chrissa Vasileiou
    January 1, 1970
    Λυπάμαι ειλικρινά που δεν είχα διαβάσει ως τώρα κάποιο βιβλίο του Philip Kerr και δεν είχα γνωρίσει τον ντετέκτιβ Μπέρνχαρτ Γκούντερ...Ευτυχώς,ποτέ δεν είναι αργά και έγινε η αρχή!Έχουν προηγηθεί άλλα 4 ή 5 βιβλία από αυτό(τα οποία ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ έχω προσθέσει στη λίστα μου)και δεν μπορώ να συγκρίνω εκείνα με αυτό που διάβασα,αν όμως ακολουθείται το ίδιο μοτίβο -πράγμα που πιστεύω πως γίνεται- τότε μιλάμε για συλλογή διαμαντιών!Ο Kerr στη "Φλόγα που σιγοκαίει" κατορθώνει να συνδυάσει αριστοτεχνικά τη Λυπάμαι ειλικρινά που δεν είχα διαβάσει ως τώρα κάποιο βιβλίο του Philip Kerr και δεν είχα γνωρίσει τον ντετέκτιβ Μπέρνχαρτ Γκούντερ...Ευτυχώς,ποτέ δεν είναι αργά και έγινε η αρχή!Έχουν προηγηθεί άλλα 4 ή 5 βιβλία από αυτό(τα οποία ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ έχω προσθέσει στη λίστα μου)και δεν μπορώ να συγκρίνω εκείνα με αυτό που διάβασα,αν όμως ακολουθείται το ίδιο μοτίβο -πράγμα που πιστεύω πως γίνεται- τότε μιλάμε για συλλογή διαμαντιών!Ο Kerr στη "Φλόγα που σιγοκαίει" κατορθώνει να συνδυάσει αριστοτεχνικά τη Γερμανία των αρχών του '30 και την Αργεντινή των αρχών του '50,αναπαριστώντας δύο σημαντικές για την ανθρωπότητα εποχές με λεπτομέρεια έμπειρου ιστορικού και γραφή άξιου λογοτέχνη,μεταπηδώντας από την μία εποχή στην άλλη κρατώντας σφιχτά τον αναγνώστη από το χέρι και μην επιτρέποντάς του να χαλαρώσει την επιφυλακτικότητά του για το τι τον περιμένει στην επόμενη σελίδα.Ένας ήρωας αντίΝαζί μέσα σε έναν κόσμο όπου ο Ναζισμός είχε ήδη αρχίσει να ανθίζει,ένας ήρωας αντίΝαζί σε μια νέα χώρα,κουβαλώντας στις πλάτες του όλες τις τραγικές μνήμες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου,μια χώρα που ανακαλύπτει πως μοιάζει μ' εκείνη που άφησε πίσω του περισσότερο απ' όσο ο ίδιος θα 'θελε..Που συνειδητοποιεί πως, μερικές φορές, η ιστορία επαναλαμβάνεται και πως δεν είναι τόσο εύκολο να ξεφύγεις από ορισμένες καταστάσεις που σε κυνηγούν άθελά σου. Ένας ήρωας απόλυτα ανθρώπινος, κυνικός, με πάθη κι αδυναμίες, αλλά και ιδανικά και δύναμη ψυχής εκεί όπου η ζωή ή ο θάνατός σου εξαρτώνται από τις επιλογές σου.Ένα υπέροχο βιβλίο,δυνατό,συναρπαστικό,ιδανικό για τους λάτρεις του αστυνομικού νουάρ αλλά και εκείνους της ιστορίας,της ανατροπής,της περιπέτειας.Ένα βιβλίο αξιόλογο και αξιοπρεπές,που δε σε αφήνει να το αφήσεις πριν φτάσεις στην τελευταία σελίδα.Περισσότερα,εδώ: Φλόγα που σιγοκαίει
    more
  • HBalikov
    January 1, 1970
    I want you to know that this an excellent thriller, which is why you see 5 stars at the top, even though it probably merits only 4.5.In my GR friend, Matt’s review of Operation Paperclip he notes: “…the Cold War started to change the definition of justice. Sentences were reduced. Nazis who’d been responsible for pain, suffering, and death, ended up serving less time behind bars than some non-violent drug offenders in U.S. prisons today. Many more former Nazis were never tried at all, because of I want you to know that this an excellent thriller, which is why you see 5 stars at the top, even though it probably merits only 4.5.In my GR friend, Matt’s review of Operation Paperclip he notes: “…the Cold War started to change the definition of justice. Sentences were reduced. Nazis who’d been responsible for pain, suffering, and death, ended up serving less time behind bars than some non-violent drug offenders in U.S. prisons today. Many more former Nazis were never tried at all, because of their value in the fight against communism.”A Quiet Flame is, in part, another aspect of the post-war Nazi diaspora but it is centered in Argentina rather than in the USA. Our man, Bernie Gunther, finds the post-war very challenging for someone associated with the German side. He is one of several “refugees” arriving in Argentina.* We come to know that country through Gunther’s eyes and experiences. His new employer observes: “Truly, the only safe questions to ask in Argentina are the questions one asks of oneself. That is why there are so many psychoanalysts in this country.”This is a cautionary comment since Gunther has been hired by Argentina’s secret police to look into the disappearance of a teenager. They do so because Gunther had a high reputation as a detective in Berlin and the government was in possession of his and the Berlin police’s records. There was a case, back in the early 1930s, that involved the death and mutilation of a teenage girl. He was pulled off that case before it was solved because the Nazis took over the government. As he proceeds with his new assignment, we readers are taken on a back and forth journey between these two cases. Gunther may be more world-weary but he is the same dogged pursuer of truth and justice he has always been. He also rarely finds his superiors as interested as he is in such things. “Unfortunately, nobody wanted me to do what I wanted. What they wanted was for me to do what they wanted. And much as I wished things to be different, I couldn’t see a way around any of this. I did, however, decide to attend to things according to my own idea of precedence." Our same old Bernie will feel the consequences of this. In fact, his approach results in more than one unintended consequence. In looking back on his role in all of that he muses: “I could hardly have risked her disapproval again by telling her I didn’t believe in God any more than I had believed in Adolf Hitler….After what I’d just told her, I needed to win her favor back again. So I nodded and said, ‘Maybe I’ll do that.’ And if there was a God, I figured He’d probably understand. After all, it’s easy to stop believing in God when you’ve stopped believing in anything else. When you’ve stopped believing in yourself.”To borrow from another culture, this is story follows the Russian matryoshka doll format, as we pull open one character to find a new and surprising character inside. Repeat; find; open; repeat. In the hands of Philip Kerr this isn’t just a thriller formula, but a subtle and nuanced investigation of evil in its many forms. And, in addition to that, we have the sarcastic wit of Gunther that allows him to probe while retaining his sanity.“Otto Schwarz came to the door to let us in….He was a big man with a belly that looked as if a lot of money had been poured into it….Underneath a swinish nose that was almost divided in two by a thick scar was a nearly invisible toothbrush mustache. That he reminded me of Ernst Rohm, the SA leader, was a first impression---reinforced by the uniform he was wearing, illegally. There had been a ban on Nazi uniforms since June 1930….in a campaign to reduce Nazi terrorism in Berlin….I came to learn not just that Schwarz was an Oberfuhrer in the SA but that this was the equivalent of a brigadier general….I wanted to say I was surprised to find a SA Oberfuhrer at home when there were Communists to lynch and Jewish windows to smash. But since I was about to tell Schwarz that his daughter was dead, I had to make do with an observation about his wearing the uniform of a proscribed organization. Half of the polenta in Berlin would have looked the other way, ignoring it. But then half of the cops in Berlin were Nazis.”Kerr, as I have noted in other reviews, has elevated this genre. First is that “his” venues are as much characters in many of the stories as any person; second, he (through Gunther) attacks evil as assiduously as gardener attacks invasive plant species. For all the comparisons to other “detectives,” this makes him quite different from most writers of detective fiction. From what I can determine, the facts involving Argentinian projects, Peronistas, and Nazi refugees are well-researched. The sprinkling of familiar people only adds to tension and drama.*Many will recall that Argentina was a “haven” for key Nazis who escaped capture.
    more
  • Maria Bikaki
    January 1, 1970
    Καλημερούδια και χρόνια πολλά σε όλους!!! Τι πιο ωραίο να ξεκινάω την εβδομάδα μου έχοντας να κάνω κριτική σε ένα βιβλίο που με συντρόφευσε αυτό το Σαβ/κο και κυρίως σε ένα συγγραφέα που η γνωριμία μας ξεκίνησε με τη μορφή κεραυνοβόλου έρωτα στη Μοιραία Πράγα και μετά τη Φλόγα που σιγοκαίει τείνει να μετατραπεί σε ειλικρινή και απεριόριστη αγάπη. Δηλώνω λάτρης των αστυνομικών μυθιστορημάτων αν και τα είχα αφήσει λίγο στην άκρη τελευταία όμως πραγματικά όμως πραγματικά ο Φίλιπ Κερρ και ο ήρωας Μπ Καλημερούδια και χρόνια πολλά σε όλους!!! Τι πιο ωραίο να ξεκινάω την εβδομάδα μου έχοντας να κάνω κριτική σε ένα βιβλίο που με συντρόφευσε αυτό το Σαβ/κο και κυρίως σε ένα συγγραφέα που η γνωριμία μας ξεκίνησε με τη μορφή κεραυνοβόλου έρωτα στη Μοιραία Πράγα και μετά τη Φλόγα που σιγοκαίει τείνει να μετατραπεί σε ειλικρινή και απεριόριστη αγάπη. Δηλώνω λάτρης των αστυνομικών μυθιστορημάτων αν και τα είχα αφήσει λίγο στην άκρη τελευταία όμως πραγματικά όμως πραγματικά ο Φίλιπ Κερρ και ο ήρωας Μπέρνι Γκούντερ έχουν κατορθώσει να μπουν ήδη στην καρδιά μου παρόλο που ξεκίνησα την ανάγνωση των περιπετειών του ανάποδα. Φιλιπ Κερρ ένας απίστευτος και μοναδικός γραφιάς που τα βάζω με τον εαυτό μου που δεν τον είχα ανακαλύψει νωρίτερα ο οποίος έχει τη δυνατότητα με την αστείρευτη και δυναμική πένα του να συνδυάζει το μύθο με την ιστορία, μια ιστορία που έπαιξε και θα συνεχίζει να παίζει ρόλο σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Στη φλόγα που σιγοκλαίει ο Κερρ μεταφέρει τον ήρωα του μακριά από τη Ναζιστική Γερμανία στην Αργεντινή και καλεί τους αναγνώστες του να χορέψουν ένα μοναδικό «λογοτεχνικό» ταγκό που θα σας σαγηνεύσει μέχρι τη τελευταία του σελίδα. Βρισκόμασε στα 1950, ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος έχει πλέον τελειώσει και όσοι από τα παλληκαράκια του Χίτλερ δεν καταδικάστηκαν βρήκαν καταφύγιο στην Αργεντινή δεδομένου ότι η κυβέρνηση, δικτακτορία στην πραγματικότητα του Περόν ευνοούσε όλους εκείνους τους δολοφόνους ανθρώπων και συνειδήσεων να συνεχίσουν αμετανόητοι τη ζωή τους σε μια χώρα μακριά από τη Ναζιστική Γερμανία μεν που δεν ξέφυγε από τις βρωμερές επιπτώσεις της δε. Ανάμεσα σε αυτούς και ο δικός μας Μπέρνι Γκούντερ που μπορεί να υπήρξε αντι-ναζιστής στη χώρα τω Ναζί μια πλεκτάνη όμως εις βάρος του τον αναγκάζει να εγκαταλείψει το Βερολίνο. Ο Κερρ καταφέρνει να συνδέσει αριστοτεχνικά διαμέσου του Γκούντερ δύο εποχές το Βερολίνο του 30, το Βερολίνο των Ναζιστών και την Αργεντινή του 50 που αποτέλεσε καταφύγιο αυτών. Ο Μπέρνι φτάνοντας στην Αργεντινή αναγκάζεται να συμπορευτεί με ανθρώπους που στην πραγματικότητα θα έλεγε κανείς ότι απεχθάνεται σε μια χώρα που τελικά φαίνεται να θυμίζει σε πολλά τη χώρα που άφησε πίσω του. Καταπονημένος και άρρωστος (πάσχει από καρκίνο του θυροειδους) δε σκέφτεται σε καμία περίπτωση ότι η αστυνομική του ιδιότητα θα του ξαναχτυπήσει τη πόρτα όταν του ζητούν να εξιχνιάσει την υπόθεση δολοφονίας μιας έφηβης κοπέλας, μια υπόθεση που παρουσιάζει πολλές ομοιότητες μια αντίστοιχη υπόθεση δολοφονίας που δεν κατάφερε να εξιχνιάσει στο Βερολίνο καθώς το ναζιστικό καθεστώς είχε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να τον αποτρέψει. Από εκείνη τη στιγμή μπαίνει το νερό στο αυλάκι συγγραφικά και ο Κερρ ακροβατώντας μεταξύ των δύο εποχών με τρόπο πραγματικά μαεστρικο ενώ για ακόμα μια φορά η ιστορία και τα γεγονότα που σημάδεψαν την ανθρωπότητα αποτελούν τον οδηγό και συνοδοιπόρο του Μπέρνι προς τη διαλεύκανση και αυτού του εγκλήματος. 2 πράγματα παρατηρώ και λατρεύω στα βιβλία του Κερρ. Αρχικά αγαπώ τον κεντρικό του ήρωα. Στην εποχή του Χάρι Χολε του Νεσμπο του Πάτρικ της Λεκμπεργκ δεν ξέρω νομίζω ότι ο Μπέρνι Γκούντερ αποτελεί το δικό μου αγαπημένο αστυνομικό ήρωα άρα τι πιο σημαντική πρώτη ύλη από ένα αγαπητό κεντρικό ήρωα. Αντιναζιστής, κυνικός αλλά και συνάμα ο πιο ανθρώπινος και ρεαλιστικός που ερωτεύεται, παλεύει να ξορκίσει το ίδιο του το παρελθόν δίνει πνοή μέσα από τη διήγηση δια του στόματος του σε κάθε ιστορία του Κερρ δίνοντας στα βιβλία του μια αφηγηματική δύναμη μοναδική. Ενας ένας άνθρωπος οι πηγες του παρελθόντος δε φαίνεται να χουν κλείσει, οι ερινύες να τον καταδιώκουν και ταυτόχρονα να μπορεί να γίνει ο πιο κυνικός αλλά και ρομαντικός άνθρωπος. Το δεύτερο πράγμα που με γοητεύει και το συνάντησα σε όσα βιβλία του έχω διαβάσει ως σήμερα ότι επιλέγει να εξιστορήσει το αστυνομικό μέρος της πλοκής του χρησιμοποιώντας με έξυπνο τρόπο την ίδια την ιστορία αλλά και υπαρκτά πρόσωπα αυτής φέρνοντας έτσι μπροστά στα μάτια των αναγνωστών όλα τα θλιβερά γεγονότα του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου καθώς και τις συνέπειες αυτου που συνέχισαν να ταλανίζουν για χρόνια αργότερα την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο έστω και αν περιγράφοντας όλη αυτή την ανηθικότητα και απανθρωπιά της εποχής δε σου αφήνει την αίσθηση για ένα κόσμο και μια κοινωνία που αλλάζει αλλά αντίστοιχα βυθίζεται στη βρωμιά και τρέφεται από την ασυδοσία αυτών που θέλησαν να γράψουν την ιστορία με αίμα.
    more
  • Vaso
    January 1, 1970
    Είμαστε στο 1950 κι ο Μπέρνι βρίσκεται στην Αργεντινή. Ο αρχηγός της τοπικής αστυνομίας του ζητά να βοηθήσει στη διαλεύκανση της δολοφονίας μιας έφηβης. Τα στοιχεία θυμίζουν πολύ έντονα 2 υποθέσεις που είχε αναλάβει στο παρελθόν ως ντετέκτιβ στο Βερολίνο, οι οποίες παραμένουν άλυτες. Υπάρχει η υποψία ότι ο δολοφόνος είναι ένας από τους Ναζί που "διέφυγαν" στην Αργεντινή. Η ιστορία κινείται σε 2 χρόνους παράλληλα•στο τώρα και στο Βερολίνο πριν τον ΒΠΠ. Ο Μπέρνι κυνηγά φαντάσματα του παρελθόντος κ Είμαστε στο 1950 κι ο Μπέρνι βρίσκεται στην Αργεντινή. Ο αρχηγός της τοπικής αστυνομίας του ζητά να βοηθήσει στη διαλεύκανση της δολοφονίας μιας έφηβης. Τα στοιχεία θυμίζουν πολύ έντονα 2 υποθέσεις που είχε αναλάβει στο παρελθόν ως ντετέκτιβ στο Βερολίνο, οι οποίες παραμένουν άλυτες. Υπάρχει η υποψία ότι ο δολοφόνος είναι ένας από τους Ναζί που "διέφυγαν" στην Αργεντινή. Η ιστορία κινείται σε 2 χρόνους παράλληλα•στο τώρα και στο Βερολίνο πριν τον ΒΠΠ. Ο Μπέρνι κυνηγά φαντάσματα του παρελθόντος και έρχεται σε επαφή με άλλους Γερμανούς που κατέφυγαν εκεί για να κρυφτούν σε κοινή θέα.Εξαιρετικός Μπέρνι και εξαιρετικός Philip Kerr για άλλη μια φορά.
    more
  • Toby
    January 1, 1970
    Book 5: Bernie Gunther Goes To Argentina (and meets the rich and infamous along the way)So Bernie's fifth outing followed quickly on the heels of the very excellent return to form of The One from the Other and ended up being the worst of the lot (so far.) This was a direct sequel to the fourth book, the only time that elapsed was the journey across the Atlantic, with Bernie arriving in Buenos Aires alongside his bunk mate Nazi War Criminal Eichmann in the opening chapter. This time he is investi Book 5: Bernie Gunther Goes To Argentina (and meets the rich and infamous along the way)So Bernie's fifth outing followed quickly on the heels of the very excellent return to form of The One from the Other and ended up being the worst of the lot (so far.) This was a direct sequel to the fourth book, the only time that elapsed was the journey across the Atlantic, with Bernie arriving in Buenos Aires alongside his bunk mate Nazi War Criminal Eichmann in the opening chapter. This time he is investigating the horrors of National Socialism transposed to 1950 Argentina in a ludicrous "case" featuring murdered children.Bernie, at his best, is a great character full of snappy one liners and smart observations but sadly those traits are few and far between in A Quiet Flame; their brief appearances garnering this book an extra star, rescuing it from a mediocre tale filled with Dan Brown-esque endings to chapters such as the ever popular "if only it was that simple," "I think you're about to find out" and "as things turned out I should have stayed." This is not the intelligent thriller writer I've come to expect, what have you done with the real Philip Kerr?He acknowledges his reading of The Real Odessa as the primary source for his information on Nazism in Argentina and whilst I have no doubts that it's a fascinating and disturbing read I don't think Kerr tried hard enough to turn it in to a Bernie Gunther thriller, disguising his research with a barely readable story filled with exposition and padding it out with a few tedious (and long) chapters of back story of an old murder case set in 1932 Berlin. These flashback scenes allowing Kerr to ladle on the anti-Nazi quips from Gunther, none of them particularly clever or funny and all of them very repetitive.The use of famous Nazis in the background of Bernie's investigations is a staple of the series but in this one Kerr went too far, featuring prominent roles for 'Angel of Death' Josef Mengele and the Perons, the constant appearances of Evita and the effect of that awful Madonna song from the musical popping in to my head for pages at a time didn't help alleviate my bad feelings towards the book. All of it working in a way that intends to comfort the reader, allowing them a certain smugness in knowing about these 'celebrities' from recent history but for me it was just a cynical and completely unnecessary device; in the same way there was no need for him to basically scream HEY THAT HOLOCAUST THING WAS REALLY BAD, FEEL BAD ABOUT IT PEOPLE!, we know it's bad and by using the sequences he does he's making use of horrifying events from history purely as entertainment whereas in previous Gunther books it was written in such a way that it felt natural and actually horrifying.Ahh hell maybe I'll take that third star away after all. Get well soon Bernie.EDIT 14.1.2013: I started the sixth book in the series today and was immediately repulsed by the awful direction Philip Kerr's writing has taken. In the first page some clever German with amazing foresight tells us "mark my words that Hitler is determined to start another war with England and France" and a new low in the Bernie Gunther series is reached. Reading back on ths review I have come to the conclusion that I will read no more of these books, A Quiet Flame will be my last. Philip Kerr should have stayed out of the noir game if this is the best he can do after a 15 year break.
    more
  • Νατάσσα
    January 1, 1970
    4,5/5 - αλλά δεν μπορώ να βάλω 5. Σπουδαίο όμως, θα το πρότεινα σε όλους.
  • Nigeyb
    January 1, 1970
    When I finished 'The One from the Other' (Bernie Günther #4), having also loved the original Berlin trilogy, I wondered if Philip Kerr could keep the extraordinary level of quality going. Sadly, the answer is no. 'A Quiet Flame' (Bernie Günther #5) is fine, just not up to the sky high levels of the previous two novels ('A German Requiem' and 'The One from the Other'). 'A Quiet Flame' (Bernie Günther #5) feels as though it was written with less care and attention than the previous four books. The When I finished 'The One from the Other' (Bernie Günther #4), having also loved the original Berlin trilogy, I wondered if Philip Kerr could keep the extraordinary level of quality going. Sadly, the answer is no. 'A Quiet Flame' (Bernie Günther #5) is fine, just not up to the sky high levels of the previous two novels ('A German Requiem' and 'The One from the Other'). 'A Quiet Flame' (Bernie Günther #5) feels as though it was written with less care and attention than the previous four books. The implausibility levels, always high in these books, reach new levels of preposterousness in 'A Quiet Flame'. It’s usually easy to ignore the implausibilities in the Bernie Günther books as they have exciting plots aligned to the superb period detail. The jeopardy in 'A Quiet Flame’ was less tense and the plot less compelling. Factor in Bernie’s love interest, Anna Yagubsky, a naive young fool and one of the most annoying characters to ever appear in a Bernie Günther novel, and sections of the book were actually irksome. 'A Quiet Flame' carries on straight from where 'The One from the Other' left off, with Bernie arriving in Buenos Aires, with a fake Red Cross passport (and accompanied by Eichmann), for a new life. Before you can say "Welcome to Argentina" Bernie has met Juan Perón, and Evita, and then moments later, after a diagnosis of thyroid cancer, the head of the secret police Colonel Montalban has recruited him to investigate the gruesome murder of Greta Wohlauf, a young German-Argentine girl. Montalban believes the murder was committed by one of the thousands of Nazis who had found refuge in Argentina since 1945, and Bernie reluctantly agrees to help.The murder investigation in Buenos Aires is told concurrently with an earlier, related murder investigation the younger Bernie worked in Berlin 1932. This was was the murder of Anita Schwarz, the disabled daughter of a prominent member of the Nazi SA (the Brown Shirts) who also worked as a prostitute. The historical context, and insights into day to day life in both Berlin in 1932, and Buenos Aires in 1950, elevate this book. The run up to the 1932 general elections, and the seemingly unstoppable rise of the Nazi Party, is brilliantly evoked. The rise of Nazism has a profound effect on Bernie, who is openly hostile to Nazism and the Nazis within the police, and inevitably his circumstances change significantly throughout the book. As with previous books in this series, even after the war, Bernie cannot move on from the Nazis and the dark legacy of the era remains inescapable in 'A Quiet Flame'As an aside, I've noticed that in every Bernie Günther book so far Philip Kerr mentions "The Horst Wessel Song", and in particular how much Bernie loathes it. Sure enough, it's in 'A Quiet Flame’. It turns out that the song was written by a Nazi brownshirt, the eponymous Wessell, who died in an altercation with Communists. In 'A Quiet Flame’ we get to discover how Joseph Goebbels, in an attempt to create Nazi martyrs for propaganda purposes, promoted the song which became the anthem of the Nazi Party. With the end of the Nazi regime in May 1945, "The Horst Wessel Song" was banned. The lyrics and tune are now illegal in Germany, with some limited exceptions. 3/5
    more
  • Lawyer
    January 1, 1970
    A Quiet Flame: Memories Die Hard First Edition, Quercus, London, UK, 2008 "All Germans carry an image of Adolph Hitler inside them," I said. "Even ones like me, who hated Hitler and everything he stood for. This face with its tousled hair and postage-stamp mustache haunts us all now and forevermore and, like a quiet flame that can never be extinguished, burns itself into our souls. The Nazis used to talk of a thousand -year empire. But sometimes I think that because of what we did, the name of G A Quiet Flame: Memories Die Hard First Edition, Quercus, London, UK, 2008 "All Germans carry an image of Adolph Hitler inside them," I said. "Even ones like me, who hated Hitler and everything he stood for. This face with its tousled hair and postage-stamp mustache haunts us all now and forevermore and, like a quiet flame that can never be extinguished, burns itself into our souls. The Nazis used to talk of a thousand -year empire. But sometimes I think that because of what we did, the name of Germany and the Germans will live in infamy for a thousand years. That it will take the rest of the world a thousand years to forget. Certainly if I live to be a thousand years old, I'll never forget some of the things I saw. And some of the things I did."- Bernie Gunther BREAK/ Will continue.
    more
  • Πάνος Τουρλής
    January 1, 1970
    Το 1950, ο Μπέρνχαρντ Γκούντερ, έχοντας δραπετεύσει από το ρωσικό στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου ήταν φυλακισμένος, αναγκάζεται να καταφύγει με ψεύτικο όνομα στην Αργεντινή. Μιας που δήλωσε γιατρός, ο ίδιος ο Χουάν Περόν θέλησε να τον δει κι έτσι αναγκάστηκε να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα, μπλέκοντας έτσι σε μια συναρπαστική περιπέτεια, μιας και ο αστυνόμος Μονταλμπάν τον ρίχνει σε μια υπόθεση δολοφονίας και εξαφάνισης. Έχοντας πάψει από την αρχή σχεδόν να ψάχνω με ποια σειρά πρέπει να Το 1950, ο Μπέρνχαρντ Γκούντερ, έχοντας δραπετεύσει από το ρωσικό στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου ήταν φυλακισμένος, αναγκάζεται να καταφύγει με ψεύτικο όνομα στην Αργεντινή. Μιας που δήλωσε γιατρός, ο ίδιος ο Χουάν Περόν θέλησε να τον δει κι έτσι αναγκάστηκε να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα, μπλέκοντας έτσι σε μια συναρπαστική περιπέτεια, μιας και ο αστυνόμος Μονταλμπάν τον ρίχνει σε μια υπόθεση δολοφονίας και εξαφάνισης. Έχοντας πάψει από την αρχή σχεδόν να ψάχνω με ποια σειρά πρέπει να διαβάσω τα βιβλία με πρωταγωνιστή τον Γκούντερ, επικεντρώνομαι πλέον στην υποβλητική ατμόσφαιρα της εκάστοτε περιοχής που διαλέγει ο συγγραφέας να τοποθετήσει τον ήρωά του και στην εκπληκτική ψυχογράφηση του ήρωα αυτού, που σε κάθε μα κάθε βιβλίο όλο και κάποιο πετραδάκι προστίθεται. Όχι για να τον αλλάξει ή να τον αποπροσανατολίσει αναληθώς στα μάτια του αναγνώστη. Ο Γκούντερ, που παραμένει είρων, πανέξυπνος, φλύαρος και αντιναζιστής, σε αυτό το βιβλίο αρχίζει να έρχεται αντιμέτωπος επιτέλους με τον ίδιο του τον εαυτό, μιας και αναλογίζεται ότι συνολικά έχει σκοτώσει ούτε μια χούφτα ανθρώπους και αυτό μόνο υπό πολύ δύσκολες συνθήκες. Τώρα όμως, σε αυτήν την περιπέτεια που ζει, τα γεγονότα και οι καταστάσεις τον οδηγούν όλο και πιο συχνά να σηκώνει όπλο. Και όχι μόνο αυτό αλλά επιτέλους αρχίζει να νιώθει εκείνη τη φλόγα που σιγοκαίει, τη φλόγα του έρωτα και της αγάπης, πολλά χρόνια μετά τον άδικο θάνατο της συζύγου του από ασθένεια κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Δεν ξέρω πού να πρωτοαναφερθώ και τι να πρωτοσχολιάσω. Να κάνω παρατηρήσεις επί της περίπλοκης και πολυεπίπεδης υπόθεσης; Να σχολιάσω τον υπέροχο κόσμο που συγκροτεί ο Φίλιπ Κερ για μια χώρα που υποτίθεται είναι παράδεισος για τους φυγάδες Γερμανούς εγκληματίες πολέμου αλλά κάτι κάτω από την επιφάνεια αυτή αχνοδείχνει ότι εκεί γίνονται τα ίδια και χειρότερα, όχι εν γνώσει της Αργεντινής; Να συγχαρώ τον συγγραφέα για την εξαιρετική λεπτοδουλειά που έκανε, καταφέρνοντας να περιγράψει ταυτόχρονα μια υπόθεση του Γκούντερ στο Βερολίνο του 1932 και στο Μπουένος Άιρες του 1950, μια υπόθεση που πρέπει να έχει τον ίδιο καταζητούμενο εγκληματία αλλά πώς θα το αποδείξει αυτό ο Γκούντερ;Τα ιστορικά πρόσωπα, η Ιστορία αυτή καθαυτή, πρωταγωνιστούν σε αυτήν την υπέροχη περιπέτεια, με τον Χουάν Περόν και την Εβίτα να περιγράφονται γλαφυρότατα και η κατάσταση και η θέση της χώρας να αναλύονται διεξοδικά, με καίριες παρατηρήσεις, εν τη ρύμη της ιστορίας και όχι κουραστικά ή εγκυκλοπαιδικά. Μου έκανε εντύπωση το πόσο καλά ξέρει ο Φίλιπ Κερ την ιστορία της δεκαετίας του 1930 και όχι μόνο, γιατί οι παρομοιώσεις του, οι αναφορές του, το χιούμορ του ασχολείται με πρόσωπα της επικαιρότητας! Ο Γιόζεφ Μένγκελε, ο Άντολφ Άιχμαν και ο μηχανικός των στρατοπέδων συγκέντρωσης Χανς Κάιμλερ είναι εδώ, καπνίζουν, ψάχνουν για κοριτσάκια, πειραματίζονται, κρύβονται, ζώντας μια άνετη ζωή, χωρίς να έχουν μετανιώσει στιγμή ούτε για τα εγκλήματά τους ούτε για τις συνέπειες του ναζισμού στον κόσμο. Στην ιστορία ουσιαστικά έχουμε τέσσερις αφετηρίες: την εξαφάνιση μιας κοπέλας και τον δολοφονικό ακρωτηριασμό μιας άλλης, στοιχεία που παραπέμπουν σε μια αντίστοιχη υπόθεση που είχε ξεκινήσει να διαλευκαίνει ο Γκούντερ το 1932, λίγους μήνες πριν τις κρίσιμες εκλογές του Μαρτίου του 1933, οπότε ο Χίτλερ διορίστηκε πρώτη φορά καγκελάριος. Ανατρίχιασα με την κατηφόρα που ακολουθούσε ο κόσμος εκείνη την εποχή, με τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης να φυλλορροεί, με τον Χίτλερ να ανεβαίνει αξιώματα χωρίς κανείς να μπορεί να τον αντιμετωπίσει ουσιαστικά, αντίθετα, ο κόσμος πίστευε στα οράματα, τα ιδανικά και τη δύναμη του εθνικοσοσιαλισμού γιατί η κατάσταση στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική ζωή δεν είχε άλλες ελπίδες, δεν μπορούσε να βασιστεί πουθενά αλλού. Έβλεπα τον ναζισμό να έχει εισχωρήσει παντού, σε επιφανείς και μη πολίτες, τον κομμουνισμό και τον σοσιαλισμό να γίνονται θηράματα, το Βερολίνο να γίνεται μια άναρχη, απέραντη πόλη ηδονής (τρομερές οι πληροφορίες στη σελίδα 139). Ο Γκούντερ ήταν τόσο δημοκρατικός που πίστευε ότι έστω και με μικρή διαφορά θα κυριαρχούσε ο σοσιαλισμός. Φευ, οι εκλογές του 1933 ήταν η αρχή του τέλους, ο Χίτλερ κατοικοεδρεύει στην εξουσία, καίει το Ράιχσταγκ, ξαναπάει σε εκλογές τον Οκτώβρη του ίδιου έτους και τα δάκρυα του κόσμου αρχίζουν να κυλούν ματωμένα. Αυτό είχε ως συνέπεια να αλλάξει η ηγεσία της αστυνομίας και να αποπεμφθεί ο Γκούντερ τότε από την υπόθεση, λίγο πριν φτάσει στην τραγική αλήθεια. Μπουένος Άιρες, 1950. Με μια εκπληκτική δεξιοτεχνία στην αφήγηση, βλέπουμε τον Γκούντερ να αναγκάζεται να αναλάβει την αντίστοιχη υπόθεση στην Αργεντινή, που σημαίνει ότι ίσως ο δολοφόνος να κατέφυγε στη μακρινή αυτή χώρα και να μην άντεξε να σταματήσει το έργο του. Αυτή όμως είναι μόνο η αρχή της πιο μπλεγμένης ιστορίας που ξετύλιξε ποτέ ο αγαπημένος ντετέκτιβ. Γιατί δεν έχουμε μόνο δολοφονία, έχουμε τον θησαυρό των Εβραίων που συγκέντρωσαν οι Ναζί και φυγάδευσαν στην Αργεντινή («Μόντε Κρίστο»), έχουμε τους πέντε σημαντικότερους Αργεντινογερμανούς τραπεζίτες που φυλάνε τα κλειδιά των λογαριασμών σε ελβετικές τράπεζες με δισεκατομμύρια λεφτά να ξεκουράζονται, χρήματα αρπαγμένα από αθώους και δυστυχισμένους ανθρώπους (οι τραπεζίτες ανέλαβαν αυτά τα χρήματα για να χρηματοδοτήσουν από αυτήν την πλευρά του Ατλαντικού τον πόλεμο στην Ευρώπη) έχουμε τον Μένγκελε να συνεχίζει το θεάρεστο έργο του, έχουμε μυστηριώδεις εξαφανίσεις Εβραίων προσφύγων που αναζητούν καταφύγιο στη νότια Αμερική, έχουμε τόσα πολλά ζητήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας για να δείξει πως τίποτε δεν άλλαξε, η Ιστορία επαναλαμβάνεται και φυσικά όποιος ανακαλύψει καλά κρυμμένα μυστικά πρέπει να πεθάνει. Υπέροχ, διττή πλοκή, που διαδραματίζεται σε δυο κατ’ ουσίαν στον ίδιο βαθμό διεφθαρμένες πόλεις: «...ενώ το Βεροίνο επεδείκνυε ανοιχτά τη φαυλότητα και τη διαφθορά του, το Μπουένος Άιρες έκρυβε την όρεξή του για ακολασία, σα γέρος παάς που έπινε από ένα μπουκαλάκι χωμένο στην τσέπη του ράσου του» (σελ. 392-393). Τι κρύβεται λοιπόν πραγματικά πίσω από την υποθεση που ανέλαβε ο Γκούντερ; Γιατί εξαφανίστηκε το ένα κορίτσι και ποιος κατέσφαξε το άλλο και γιατί; Τι ρόλο παίζει σε όλα αυτά η ίδια η Εβίτα Περόν; Τι συμβαίνει στη χώρα που φιλοξενούσε τους εγκληματίες πολέμου και τι σχεδίασαν αυτά τα κτήνη για να περνάνε την ώρα τους στη μακρινή αυτή χώρα; Τι ζητά αυτή η πανέμορφη κοπέλα που ανέθεσε στον Γκούντερ να ανακαλύψει τους Εβραίους θείους της; Τι είναι οι Οδηγίες 11 και 12; Ποιος κατασκευάζει ένα φράγμα στις πάμπες της Αργεντινής; Θα καταφέρει να βγάλει άκρη ο Γκούντερ και να επιβιώσει; Περίπλοκο, πολυεπίπεδο, χορταστικό μυθιστόρημα που θέλει συγκέντρωση και προσοχή ως το τέλος, όπου οι αποκαλύψεις δε σταματούν ούτε σελίδα!Το 1950, ο Μπέρνχαρντ Γκούντερ, έχοντας δραπετεύσει από το ρωσικό στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου ήταν φυλακισμένος, αναγκάζεται να καταφύγει με ψεύτικο όνομα στην Αργεντινή. Μιας που δήλωσε γιατρός, ο ίδιος ο Χουάν Περόν θέλησε να τον δει κι έτσι αναγκάστηκε να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα, μπλέκοντας έτσι σε μια συναρπαστική περιπέτεια, μιας και ο αστυνόμος Μονταλμπάν τον ρίχνει σε μια υπόθεση δολοφονίας και εξαφάνισης. Έχοντας πάψει από την αρχή σχεδόν να ψάχνω με ποια σειρά πρέπει να διαβάσω τα βιβλία με πρωταγωνιστή τον Γκούντερ, επικεντρώνομαι πλέον στην υποβλητική ατμόσφαιρα της εκάστοτε περιοχής που διαλέγει ο συγγραφέας να τοποθετήσει τον ήρωά του και στην εκπληκτική ψυχογράφηση του ήρωα αυτού, που σε κάθε μα κάθε βιβλίο όλο και κάποιο πετραδάκι προστίθεται. Όχι για να τον αλλάξει ή να τον αποπροσανατολίσει αναληθώς στα μάτια του αναγνώστη. Ο Γκούντερ, που παραμένει είρων, πανέξυπνος, φλύαρος και αντιναζιστής, σε αυτό το βιβλίο αρχίζει να έρχεται αντιμέτωπος επιτέλους με τον ίδιο του τον εαυτό, μιας και αναλογίζεται ότι συνολικά έχει σκοτώσει ούτε μια χούφτα ανθρώπους και αυτό μόνο υπό πολύ δύσκολες συνθήκες. Τώρα όμως, σε αυτήν την περιπέτεια που ζει, τα γεγονότα και οι καταστάσεις τον οδηγούν όλο και πιο συχνά να σηκώνει όπλο. Και όχι μόνο αυτό αλλά επιτέλους αρχίζει να νιώθει εκείνη τη φλόγα που σιγοκαίει, τη φλόγα του έρωτα και της αγάπης, πολλά χρόνια μετά τον άδικο θάνατο της συζύγου του από ασθένεια κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Δεν ξέρω πού να πρωτοαναφερθώ και τι να πρωτοσχολιάσω. Να κάνω παρατηρήσεις επί της περίπλοκης και πολυεπίπεδης υπόθεσης; Να σχολιάσω τον υπέροχο κόσμο που συγκροτεί ο Φίλιπ Κερ για μια χώρα που υποτίθεται είναι παράδεισος για τους φυγάδες Γερμανούς εγκληματίες πολέμου αλλά κάτι κάτω από την επιφάνεια αυτή αχνοδείχνει ότι εκεί γίνονται τα ίδια και χειρότερα, όχι εν γνώσει της Αργεντινής; Να συγχαρώ τον συγγραφέα για την εξαιρετική λεπτοδουλειά που έκανε, καταφέρνοντας να περιγράψει ταυτόχρονα μια υπόθεση του Γκούντερ στο Βερολίνο του 1932 και στο Μπουένος Άιρες του 1950, μια υπόθεση που πρέπει να έχει τον ίδιο καταζητούμενο εγκληματία αλλά πώς θα το αποδείξει αυτό ο Γκούντερ;Τα ιστορικά πρόσωπα, η Ιστορία αυτή καθαυτή, πρωταγωνιστούν σε αυτήν την υπέροχη περιπέτεια, με τον Χουάν Περόν και την Εβίτα να περιγράφονται γλαφυρότατα και η κατάσταση και η θέση της χώρας να αναλύονται διεξοδικά, με καίριες παρατηρήσεις, εν τη ρύμη της ιστορίας και όχι κουραστικά ή εγκυκλοπαιδικά. Μου έκανε εντύπωση το πόσο καλά ξέρει ο Φίλιπ Κερ την ιστορία της δεκαετίας του 1930 και όχι μόνο, γιατί οι παρομοιώσεις του, οι αναφορές του, το χιούμορ του ασχολείται με πρόσωπα της επικαιρότητας! Ο Γιόζεφ Μένγκελε, ο Άντολφ Άιχμαν και ο μηχανικός των στρατοπέδων συγκέντρωσης Χανς Κάιμλερ είναι εδώ, καπνίζουν, ψάχνουν για κοριτσάκια, πειραματίζονται, κρύβονται, ζώντας μια άνετη ζωή, χωρίς να έχουν μετανιώσει στιγμή ούτε για τα εγκλήματά τους ούτε για τις συνέπειες του ναζισμού στον κόσμο. Στην ιστορία ουσιαστικά έχουμε τέσσερις αφετηρίες: την εξαφάνιση μιας κοπέλας και τον δολοφονικό ακρωτηριασμό μιας άλλης, στοιχεία που παραπέμπουν σε μια αντίστοιχη υπόθεση που είχε ξεκινήσει να διαλευκαίνει ο Γκούντερ το 1932, λίγους μήνες πριν τις κρίσιμες εκλογές του Μαρτίου του 1933, οπότε ο Χίτλερ διορίστηκε πρώτη φορά καγκελάριος. Ανατρίχιασα με την κατηφόρα που ακολουθούσε ο κόσμος εκείνη την εποχή, με τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης να φυλλορροεί, με τον Χίτλερ να ανεβαίνει αξιώματα χωρίς κανείς να μπορεί να τον αντιμετωπίσει ουσιαστικά, αντίθετα, ο κόσμος πίστευε στα οράματα, τα ιδανικά και τη δύναμη του εθνικοσοσιαλισμού γιατί η κατάσταση στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική ζωή δεν είχε άλλες ελπίδες, δεν μπορούσε να βασιστεί πουθενά αλλού. Έβλεπα τον ναζισμό να έχει εισχωρήσει παντού, σε επιφανείς και μη πολίτες, τον κομμουνισμό και τον σοσιαλισμό να γίνονται θηράματα, το Βερολίνο να γίνεται μια άναρχη, απέραντη πόλη ηδονής (τρομερές οι πληροφορίες στη σελίδα 139). Ο Γκούντερ ήταν τόσο δημοκρατικός που πίστευε ότι έστω και με μικρή διαφορά θα κυριαρχούσε ο σοσιαλισμός. Φευ, οι εκλογές του 1933 ήταν η αρχή του τέλους, ο Χίτλερ κατοικοεδρεύει στην εξουσία, καίει το Ράιχσταγκ, ξαναπάει σε εκλογές τον Οκτώβρη του ίδιου έτους και τα δάκρυα του κόσμου αρχίζουν να κυλούν ματωμένα. Αυτό είχε ως συνέπεια να αλλάξει η ηγεσία της αστυνομίας και να αποπεμφθεί ο Γκούντερ τότε από την υπόθεση, λίγο πριν φτάσει στην τραγική αλήθεια. Μπουένος Άιρες, 1950. Με μια εκπληκτική δεξιοτεχνία στην αφήγηση, βλέπουμε τον Γκούντερ να αναγκάζεται να αναλάβει την αντίστοιχη υπόθεση στην Αργεντινή, που σημαίνει ότι ίσως ο δολοφόνος να κατέφυγε στη μακρινή αυτή χώρα και να μην άντεξε να σταματήσει το έργο του. Αυτή όμως είναι μόνο η αρχή της πιο μπλεγμένης ιστορίας που ξετύλιξε ποτέ ο αγαπημένος ντετέκτιβ. Γιατί δεν έχουμε μόνο δολοφονία, έχουμε τον θησαυρό των Εβραίων που συγκέντρωσαν οι Ναζί και φυγάδευσαν στην Αργεντινή («Μόντε Κρίστο»), έχουμε τους πέντε σημαντικότερους Αργεντινογερμανούς τραπεζίτες που φυλάνε τα κλειδιά των λογαριασμών σε ελβετικές τράπεζες με δισεκατομμύρια λεφτά να ξεκουράζονται, χρήματα αρπαγμένα από αθώους και δυστυχισμένους ανθρώπους (οι τραπεζίτες ανέλαβαν αυτά τα χρήματα για να χρηματοδοτήσουν από αυτήν την πλευρά του Ατλαντικού τον πόλεμο στην Ευρώπη) έχουμε τον Μένγκελε να συνεχίζει το θεάρεστο έργο του, έχουμε μυστηριώδεις εξαφανίσεις Εβραίων προσφύγων που αναζητούν καταφύγιο στη νότια Αμερική, έχουμε τόσα πολλά ζητήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας για να δείξει πως τίποτε δεν άλλαξε, η Ιστορία επαναλαμβάνεται και φυσικά όποιος ανακαλύψει καλά κρυμμένα μυστικά πρέπει να πεθάνει. Υπέροχ, διττή πλοκή, που διαδραματίζεται σε δυο κατ’ ουσίαν στον ίδιο βαθμό διεφθαρμένες πόλεις: «...ενώ το Βερολίνο επεδείκνυε ανοιχτά τη φαυλότητα και τη διαφθορά του, το Μπουένος Άιρες έκρυβε την όρεξή του για ακολασία, σα γέρος παπάς που έπινε από ένα μπουκαλάκι χωμένο στην τσέπη του ράσου του» (σελ. 392-393). Τι κρύβεται λοιπόν πραγματικά πίσω από την υποθεση που ανέλαβε ο Γκούντερ; Γιατί εξαφανίστηκε το ένα κορίτσι και ποιος κατέσφαξε το άλλο και γιατί; Τι ρόλο παίζει σε όλα αυτά η ίδια η Εβίτα Περόν; Τι συμβαίνει στη χώρα που φιλοξενούσε τους εγκληματίες πολέμου και τι σχεδίασαν αυτά τα κτήνη για να περνάνε την ώρα τους στη μακρινή αυτή χώρα; Τι ζητά αυτή η πανέμορφη κοπέλα που ανέθεσε στον Γκούντερ να ανακαλύψει τους Εβραίους θείους της; Τι είναι οι Οδηγίες 11 και 12; Ποιος κατασκευάζει ένα φράγμα στις πάμπες της Αργεντινής; Θα καταφέρει να βγάλει άκρη ο Γκούντερ και να επιβιώσει; Περίπλοκο, πολυεπίπεδο, χορταστικό μυθιστόρημα που θέλει συγκέντρωση και προσοχή ως το τέλος, όπου οι αποκαλύψεις δε σταματούν ούτε σελίδα!
    more
  • Lila Dimaki
    January 1, 1970
    Απολαυστικός Μπέρνι!φλεγματικός,κυνικός και ευαισθητος!Ενας λατρεμενος λογοτεχνικος ηρωας.
  • Infada Spain
    January 1, 1970
    4.5
  • J.P.
    January 1, 1970
    I got this as a giveaway and I'm glad I did because how did Philip Kerr slip under my thriller radar?Our protagonist here is a private detective by the name of Bernie Gunther, an ex-cop with a wise-cracking, sarcastic sense of humor. It took a little while but once I saw what his personality was like I got more into the book.An old case from Berlin turns around and bites Bernie in the ass years later in Argentina. The story was interesting and well-written with believable twists and set at a goo I got this as a giveaway and I'm glad I did because how did Philip Kerr slip under my thriller radar?Our protagonist here is a private detective by the name of Bernie Gunther, an ex-cop with a wise-cracking, sarcastic sense of humor. It took a little while but once I saw what his personality was like I got more into the book.An old case from Berlin turns around and bites Bernie in the ass years later in Argentina. The story was interesting and well-written with believable twists and set at a good pace. Bernie is a smart cookie with none of that "I ran and shot from the hip" nonsense.The author does a fine job of setting up scenes and slowly revealing the clues. Highly recommended to all thriller fans. And you don't need to read the earlier books in this series to enjoy this one. I will definitely be reading more from this author.
    more
  • Artemis Slipknot
    January 1, 1970
    Αν και μου αρεσει παρα πολυ ο συγγραφεας και ο ηρωας του, σε αυτο το βιβλιο δεν ενθουσιαστηκα. Θεωρω οτι ειναι κατωτερο τον αλλο δυο που εχω διαβασει, χωρις ομως να σημαινει οτι ειναι κακο. Εχοντας διαβασει την τριλογια του Βερολινου τα αλλα φαινονται "λιγα", αν και ειναι αρκετα καλα αν ξεχασεις για λιγο ποιος ειναι ο συγγραφεας και τι αλλο εχει γραψει.Επισης το lavart εχει μια συνεντευξη του philip kerr για οσους ενδιαφερονται.
    more
  • Brad Lyerla
    January 1, 1970
    I don't read Bernie Gunther novels for any purpose other than to have fun. But A QUIET FLAME introduced me to a new subject, the persecution of Jews by the Peronist government of Argentina. It is a sobering subject, which remains controversial and incompletely documented to this day. In A QUIET FLAME, Bernie has escaped to Argentina to avoid prosecution for his activities as an SS officer during the war. While in Argentina, he is drafted by the local authorities to investigate the disappearance I don't read Bernie Gunther novels for any purpose other than to have fun. But A QUIET FLAME introduced me to a new subject, the persecution of Jews by the Peronist government of Argentina. It is a sobering subject, which remains controversial and incompletely documented to this day. In A QUIET FLAME, Bernie has escaped to Argentina to avoid prosecution for his activities as an SS officer during the war. While in Argentina, he is drafted by the local authorities to investigate the disappearance of the daughter of a wealthy former Nazi who has re-established himself in Peronist Argentina. While pursuing his investigation, Bernie interacts with Eva Peron, Josef Mengele, Adolph Eichmann and other villains of history. Of course, Bernie falls in love along the way. Predictably, the relationship does not end well for Bernie. But A QUIET FLAME does end well for Bernie's fans. As one of his fans, I am comforted to know that the series is in the capable and talented hands of Philip Kerr, who continues to grow as a writer.
    more
  • Mark
    January 1, 1970
    As a retired History teacher I can only wish that I had known about this amazing series of 'Berlin Noir' Bernie Gunther novels, whilst I was still in post, developing young minds, and opening them to the wonders of historical fiction that is both informative (historically accurate) and that really does illuminate the past in such convincing fashion. " All Germans carry an image of Adolf Hitler inside them...... Even the ones like me who hated Hitler and all the things he stood for. That face, wi As a retired History teacher I can only wish that I had known about this amazing series of 'Berlin Noir' Bernie Gunther novels, whilst I was still in post, developing young minds, and opening them to the wonders of historical fiction that is both informative (historically accurate) and that really does illuminate the past in such convincing fashion. " All Germans carry an image of Adolf Hitler inside them...... Even the ones like me who hated Hitler and all the things he stood for. That face, with its tousled hair and postage-stamp moustache, haunts us all now and for evermore and, like a quiet flame that can never be extinguished burns itself into our souls."Philip Kerr (1956-2018)
    more
  • Joe
    January 1, 1970
    This is the fifth Bernie Gunther novel. Bernie is an ex-Berlin police detective, ex-PI and ex-member of Himmler’s SS – the last reluctantly. (Bernie was given an offer he couldn’t refuse, but you’ll have to read the series for that story). He is also a very likeable protagonist, reminiscent of Chandler’s Philip Marlowe, even with his Nazi past. In the series the reader meets historical figures and the author chronicles historical events while Bernie solves crimes during these turbulent times.In This is the fifth Bernie Gunther novel. Bernie is an ex-Berlin police detective, ex-PI and ex-member of Himmler’s SS – the last reluctantly. (Bernie was given an offer he couldn’t refuse, but you’ll have to read the series for that story). He is also a very likeable protagonist, reminiscent of Chandler’s Philip Marlowe, even with his Nazi past. In the series the reader meets historical figures and the author chronicles historical events while Bernie solves crimes during these turbulent times.In A Quiet Flame, it’s 1950 and Bernie, falsely accused of being a war criminal and with several other ex-Nazis – including Adolf Eichmann – is seeking exile in Juan Peron’s Argentina. Looking for work and Argentinean citizenship, Bernie is approached by a local policeman and given another offer he can’t refuse – investigating a series of murders of young girls which is very reminiscent of an unsolved case Gunther worked in Berlin eighteen years earlier. Bernie agrees and soon finds himself involved in the political intrigue of his new home while finding disturbing clues leading him back to his previous case in Germany and his fellow German exiles. This book jumps back in forth in time between 1932 and the 1950’s - all handled very effectively with flashbacks.Just like the previous books in the series this is an excellent read. You don’t have to read the earlier books in the series to enjoy A Quiet Flame but it sure helps. And my guess is if you do start here, you will want to read the earlier books – the first three are collected under one cover “Berlin Noir”.Highly recommended.
    more
  • Vasilis Kalandaridis
    January 1, 1970
    Μ'αυτό το βιβλίο ο Kerr στο μυαλό μου,από ένας καλός γραφιάς περνάει πλέον σε αγαπημένος,σε δικός μου συγγραφέας.Κι ο Bernie Günther προσπαθεί λυσσαλέα να χωθεί ανάμεσα στο Salvo Montalbano και στο Harry Hole.Αυτά.
    more
  • Maria Altiki
    January 1, 1970
    Καταπληκτικό βιβλίο με απίστευτα ανατριχιαστικό υλικό. Ο Κερ έκανε άλλη μια φορά το θαύμα του και έκανε γνωστό ένα ακόμα τρομακτικό κομμάτι της ναζιστικής ιστορίας. Βερολίνο 1932 και Μπουένος Άιρες 1950. Ο αντισημιτισμός σε Γερμανία αλλά και σε Αργεντινή. Για μένα το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς!
    more
  • Grant S
    January 1, 1970
    Having read three of Kerr's Bernie Gunther novels before I felt very confident I was going to enjoy 'A Quiet Flame'.It lived up to expectations. Not quite as good as 'Prague Fatale' by the same author but I can't see that being topped.This time the story is split between the hunt for a child killer in Berlin in 1932 and the search for a missing teen in Buenos Aires eighteen years later.Gunther is hiding out in Argentina like a lot of his ex-SS colleagues and is roped into working for the secret Having read three of Kerr's Bernie Gunther novels before I felt very confident I was going to enjoy 'A Quiet Flame'.It lived up to expectations. Not quite as good as 'Prague Fatale' by the same author but I can't see that being topped.This time the story is split between the hunt for a child killer in Berlin in 1932 and the search for a missing teen in Buenos Aires eighteen years later.Gunther is hiding out in Argentina like a lot of his ex-SS colleagues and is roped into working for the secret police there in return for medical treatment.Needless to say nothing is as it seems and no one can be trusted.I was torn whether to give this a four or five star rating. It's worth more than four but isn't a five. Very enjoyable though!Eventually I'll end up reading all the stories in this series.
    more
  • Crazytourists_books
    January 1, 1970
    Μου άρεσε πολύ! Πολυ ενδιαφέρουσα ιστορία, ισως η καλύτερη του ετσι κι αλλιώς αγαπημένου Γκούντερ. Δυσκολευόμουν πολύ να το αφήσω από τα χέρια μου, αγωνιούσα σχεδόν για το παρακάτω, πολύ ατμοσφαιρικό, με πολλά αντικρουομενα συναισθήματα. Θα μπορούσα να του είχα βάλει και πεντε αστεράκια αλλά δε μου άρεσε πολύ η γλώσσα, τα "γαλλικά", είμαι λιγάκι συντηρητική σε αυτά....
    more
  • Lynn
    January 1, 1970
    Bernie has emigrated to Buenos Aires. There are lots of villains and villainous Nazis in hiding around Argentina. It's like a Who's Who of 1950 super villains for him to smart mouth and seduce. I love this guy.
  • Rowland Pasaribu
    January 1, 1970
    A Quiet Flame begins with Bernie Gunther -- familiar from the excellent Berlin Noir-trilogy, as well as The One from the Other -- arriving in Argentina in 1950, smuggled out (along with Adolf Eichmann) by the Nazi-resettlement service, ODESSA. His cover is that he is a doctor, but he spills the beans early on, admitting to Juan Perón (whom he meets shortly after his arrival) that he was, in fact, a cop and detective. His reputation precedes him, and he is immediately lured to work for the secret A Quiet Flame begins with Bernie Gunther -- familiar from the excellent Berlin Noir-trilogy, as well as The One from the Other -- arriving in Argentina in 1950, smuggled out (along with Adolf Eichmann) by the Nazi-resettlement service, ODESSA. His cover is that he is a doctor, but he spills the beans early on, admitting to Juan Perón (whom he meets shortly after his arrival) that he was, in fact, a cop and detective. His reputation precedes him, and he is immediately lured to work for the secret police. He's actually not that keen on it, but he has thyroid cancer, and Eva Perón's American doctor may be able to help so they make him an offer he can't refuse.The case they say they want him to investigate bears similarities to one he investigated back in the early 1930s, just as the Nazis were coming to power -- and one he couldn't solve because of Nazi interference; the novel features many flashbacks to that time and that case. Conveniently, the Argentineans have managed to get Gunther's old police files; Argentinean ties to all things Nazi are repeatedly revealed as very, very cozy. The case involves a young teenage girl who was killed and had her privates cut out, though what they're concerned about is another girl of about the same age, the daughter of a prominent German banker, who has disappeared and who, they fear (or say the fear), may be in the clutches of the same madman.Gunther is being led along on several goose chases of sorts, as many, many things aren't quite what they seem to be. On the one hand he's encouraged to investigate, on the other he's told to keep his nose out other things -- but he finds it hard to keep things separate.He falls for a woman he meets while on the case, Anna. Some of her Jewish relatives disappeared here in Argentina, and she asks him to look into that, which he does -- finding himself uncovering some particularly ugly secrets about his new homeland, secrets which it is a very bad idea to be aware of. Naturally, there's a bit of overlap with the case he's meant to be solving, finding the missing girl."In your own haphazard way, you're a hell of a detective, Gunther," he is praised near the end. Indeed, he's far too good for his own good: he ties all the knots of all the cases together, and there's almost nothing good that comes of it. Yes, he finds the girl, but even that is hardly a blessing, as it's not so much her welfare everyone was concerned about. And some of what he uncovers is very, very ugly indeed.As he already notes when he was going around talking to the former Nazis, early in the investigation:More commonly, I went away from their homes wondering what kind of country I was in that would give sanctuary to beasts like these. Of course, I already knew, only too well, what kind of country had produced them.He finds out exactly what kind of a country Argentina is; needless to say, it does not restore his faith in mankind. And redeeming love ? Well, Bernie hasn't ever been too lucky in that department either .....Gunther's investigations, both in 1930s Germany and 1950s Argentina, make for a decent procedural, but the way he is used as a pawn in Argentina makes for a less satisfying case. Kerr also heaps it on real thick with the prominent actors, from the German scenes with the powerful Nazi who apparently has the clap to the Peróns and several more big-name Nazis hiding out in Argentina. It's too bad: he's much better with the everyday stuff.A Quiet Flame is a perfectly fine read, but not a really good one. Kerr tries too hard throughout, and isn't nearly consistently successful, especially with the forced quips and banter. Even the better ones feel a bit strained:"I can keep my mouth shut," I said."Everyone can keep their mouths shut," Skorzeny said. "The trick is to do it and stay alive at the same time."Like Bernie, Kerr seems a bit out of his element and comfort zone in Argentina. He doesn't help himself with his grand ambitions, either -- the Peróns are involved, and this is a novel about immense amounts of money and very horrible deeds.It's no surprise that at the novel's end Gunther is on his way out of there, with Kerr presumably just as glad to leave Argentina behind him as readers looking forward to future Gunther-adventures are.
    more
  • Mark
    January 1, 1970
    Another tale of Bernie Gunther and as it happens it seems I am reading the series backwards, which does not matter to much as the books can be read in any sequence and are easy to pick up and read as stand alone.Bernie Gunther arrives in Argentina of the Perones after having escaped Europe with the help of ODESSA, the organisation aimed at helping Nazis escape Europe after the war. As always mr. Kerr does write about some episodes in and around the WWII that are interesting and not all that well Another tale of Bernie Gunther and as it happens it seems I am reading the series backwards, which does not matter to much as the books can be read in any sequence and are easy to pick up and read as stand alone.Bernie Gunther arrives in Argentina of the Perones after having escaped Europe with the help of ODESSA, the organisation aimed at helping Nazis escape Europe after the war. As always mr. Kerr does write about some episodes in and around the WWII that are interesting and not all that well known and a post war Argentina with a Juan Peron and his wife Evita running the country gets a fairly dark shadow thrown upon it which does take the fun out of that popular musical of Evita Peron.Argentina and some of its neighbouring countries are apparent a safe haven for escaped Nazis and as we begin the story one of Bernie's fellow travelers seems to be a certain Mengele, now that name made me sit up and take notice. Gunther gets drawn into an investigation by some important person in the police department, who turns out to be much more, concerning missing girls who were found mutilated at a later date. The interesting fact for Bernie is the fact that he had a similar case working for the Berlin police just before the Nazi putsch. And he never got to finish or close the case.The story in the book runs on two tracks Berlin just before Germany fell into the hands of the Nazis and Argentina of the dictatorship of Peron. And both have a lot in common, more than one would expect. And Bernie does his job even at his own expense and his own inability to keep his mouth shut at appropriate times.One of the better parts of the Bernie Gunther books is the history he uses in the stories. This one tells you a lot more about Argentina and the Nazis that lived there and their influence on the South American nations. It leaves you with a bitter taste in your mouth the next time you'll see Evita the musical.And it makes you wonder how quickly Europe and the US seemed to forget about the military refugees in South America. Was it inconvenient or disinterest in actually punishing the criminals that got away from the Nuremberg trials. While this book is a smoothly written thriller it does leave you with a lot of questions about all those fair haired beautiful women that cheered their South American teams on during the World championship football in Brasil this year. It seems to be almost as scary as the war itself this aftermath in another part of the world.Great read, intelligent historical thriller that is well worth your time.
    more
  • Donald Luther
    January 1, 1970
    When I was a kid, I read a number of book series, as did, I suspect, a lot of pre-adolescents then. I read through the 'Tom Corbett, Space Cadet' series (no relation to aptly described Governor of my former home of Pennsylvania), which my brother seemed to enjoy much more than I did; and I went through 'Rick Brandt', as well. This one I thoroughly enjoyed. It was a kind of techno-mystery series of kids.Now I'm almost through the Bernhard Gunther series (one title left) and I'm genuinely pleased When I was a kid, I read a number of book series, as did, I suspect, a lot of pre-adolescents then. I read through the 'Tom Corbett, Space Cadet' series (no relation to aptly described Governor of my former home of Pennsylvania), which my brother seemed to enjoy much more than I did; and I went through 'Rick Brandt', as well. This one I thoroughly enjoyed. It was a kind of techno-mystery series of kids.Now I'm almost through the Bernhard Gunther series (one title left) and I'm genuinely pleased to have begun these stories. This tale finds Bernie in Buenos Aires, having escaped from Germany but encountering a number of his 'Old Comrades'. (I suppose it would be too much to expect if he didn't run into some of the most notorious Nazi fugitives.)But there are two aspects of this book that make it more than a little interesting historically. Intermittently, we see Bernie in his old haunt in Berlin (and briefly in Munich, as well) in 1932-3, as the Nazis come to power. Kerr creates a fascinatingly loathsome portrait of the pervasive anti-Semitism present among the general population and within the police forces as the Nazis come to power.And secondly, he presents an interesting telling of the same anti-Semitism in Argentina under Juan Peron, in connection with the Directives Eleven and Twelve, which are still officially denied to exist among many Argentinian officials. He also introduces us to Kammler, for many years the third-most widely sought Nazi fugitive.I don't wish to recommend any single volume from this series. They are consistently excellent and wonderfully researched (although in this volume, at one point, Bernie mentions that Hitler ordered the burning of the Reichstag building in February 1933--but that may be there as an error on the part of Bernie, not of Philip Kerr). The entire series of novels are to be unequivocally and heartily recommended to mystery and history buffs. Discover the world-weary Bernhard Gunther and understand how he came to view the world the way he does.
    more
  • Sarah
    January 1, 1970
    I hate to say it but Philip Kerr has lost his touch. His trilogy "Berlin Noir" stood out for it Raymond Chandler-esque prose. It was tough, hard boiled, and super interesting becaues of the peak behind the scenes setting of Nazi era Germany. But this latest one... I don't know what to say. Its as if he read this fascinating book on Nazis in Argentina and tried to put a mystery into it but really just wanted to tell us what he had researched. There was no tension, no snap, no cynical hard boiled I hate to say it but Philip Kerr has lost his touch. His trilogy "Berlin Noir" stood out for it Raymond Chandler-esque prose. It was tough, hard boiled, and super interesting becaues of the peak behind the scenes setting of Nazi era Germany. But this latest one... I don't know what to say. Its as if he read this fascinating book on Nazis in Argentina and tried to put a mystery into it but really just wanted to tell us what he had researched. There was no tension, no snap, no cynical hard boiled Bernie who learned hard lessons... just lots of exposition about the rumors about what the Nazis and the Argentines conspired to do with a very light story laid on top. I miss Berlin Noir.
    more
  • David Lowther
    January 1, 1970
    What can I say that hasn't already been said about this superb series? Bernie is on top form in a tale split between 1932 Berlin and 1950 Buenos Aires. There's plenty of action and the usual heavy dose of sarcasm, cynicism and humour. (A good thing, given the darkness of the plot.)David Lowther. Author of The Blue Pencil, Liberating Belsen, Two Families at War and The Summer of '39, all published by Sacristy Press.
    more
  • Shari
    January 1, 1970
    It is now 1950 and Argentina is welcoming Nazi war criminals who are eager to get away from the war crime hunters. They arrive hiding behind new names with a Latin twist and find jobs created for them by the group who ushers them into Buenos Aires. Bernie Gunther arrives as Dr. Carlos Hausner and is quickly snatched up by the head of police in Buenos Aires who studied in Germany before the war and was there when Bernie captured Gorrmann, a highly publicized case at the time. Bernie was Colonel M It is now 1950 and Argentina is welcoming Nazi war criminals who are eager to get away from the war crime hunters. They arrive hiding behind new names with a Latin twist and find jobs created for them by the group who ushers them into Buenos Aires. Bernie Gunther arrives as Dr. Carlos Hausner and is quickly snatched up by the head of police in Buenos Aires who studied in Germany before the war and was there when Bernie captured Gorrmann, a highly publicized case at the time. Bernie was Colonel Montalban's hero. Montalban has a case very similar to one from Berlin 1932 that was never solved on which Bernie had worked. Perhaps the gruesome death, a young girl brutally disemboweled, might be a new victim of that same Berlin murderer, the similarities of the deaths too close to ignore. So we are treated to a double story for a while -- the 1932 Berlin case, and the 1950 Buenos Aires case. Bernie is also tapped by a local Argentinian woman to hunt for her missing relatives, Jewish illegal immigrants who arrived in the country but disappeared three years ago.Into the soup of post-war shenanigans, there is a great deal of undercover sleight of hand being acted out by the local Argentinians working to make room for the escaping Germans. There is a warm reception from the Peron's who appreciate the National Socialists. There is probably more than we want to know when we are treated to inferences of the Germans of questionable past who are brought to the U.S. to work in the atomic weapons program. Where are lines drawn and by whom, that allow this shady business? The real impetus of concern in this novel is the billions of Nazi dollars, marks, etc. now residing in Swiss accounts, all of which was originally Jewish wealth sucked up by the Nazi's during their sweep to own all art and wealth to be found in Jewish homes and banks. The Peron's wanted this money in their own hands and were threatening the four German bankers now living in Argentina who controlled the Swiss accounts. Missing young women, particularly the daughter of one the these German bankers, clouded the case that Gunther was working on -- the 'lust murders' of young girls, and he finds himself part of those threatened by the undercover activity of the Buenos Aires police and the by the very system that brought him into Argentina. He discovers that even in Argentina in the 1940's there was a 'death camp' and Bernie begins to wonder if he will ever be able to escape the past. As usual, Kerr's Author's Note is there at the back of the book to indicate where he found the information upon which he based his story and what the story looks like today. There's a lot of good reading to be had in these recommendations he hands us.
    more
  • Speesh
    January 1, 1970
    Philip Kerr doesn't make it easy on the reader. And more power to him for that! What I mean is, I'm reading them in the order of publishing, but from the last two I've read, and what I've seen elsewhere, he has a habit of jumping around with his character Bernie Gunther. During and after the war. So there isn't a chronological progression through the series, I mean.Let's face it, if anyone can see the lighter side of escaping Nazis fleeing Europe along with Adolf Eichmann after defeat in World W Philip Kerr doesn't make it easy on the reader. And more power to him for that! What I mean is, I'm reading them in the order of publishing, but from the last two I've read, and what I've seen elsewhere, he has a habit of jumping around with his character Bernie Gunther. During and after the war. So there isn't a chronological progression through the series, I mean.Let's face it, if anyone can see the lighter side of escaping Nazis fleeing Europe along with Adolf Eichmann after defeat in World War II, it's our good old boy, Bernie Gunther. Though 'lighter' is perhaps wrong; darker, more appropriately. His attempts at humour are always of the (often literally) gallows kind, and invariably lead to trouble. For him. Bernie has had to escape Europe, not because of anything he did, in the War Crime way, like those he's fleeing with, but more because his name appears on some of the 'wrong' kinds of lists. If you've read his story so far, you'll know that in trying to keep out of trouble and away from the troublemakers, he inadvertently always found himself in trouble with the 'wrong' people. Though they were the 'wrong' people for him back then and are the 'wrong' people for the Allies hunting them now.This is a finely wrought story and an involving tale of the scramble for South American safety at the end of the War. Both sides, Argentina and the Nazis, seem to think they're the ones who know what's going on, both are dependent on each other, in a way. By getting involved with a hospital pass of a case, it allows Bernie to take us on a tour of the various circumstances the various Nazis found themselves in in Argentina. If you wanted to look at it in this way; you could say that Eichmann lucked out, because he was more 'honest' than the others. He did his job and didn't pocket the cash and backhanders for it. Or he was too stupid to do what they others did. Clearly, they knew that the Third Reich wouldn't last and pretty much made sure they'd be ok after it, from the start. As I've recently read the story of Israeli capture of Eichmann, it had extra relevance for me. Philip Kerr really does know his stuff. Not just what did and what may have happened, but also how to weave it into a superb, entertaining - if you're entertained by this sort of thing - period thriller. He can do very little wrong in my, or his, book(s).Finest book blogging: Speesh ReadsFinest Facebooking: Speesh Reads
    more
  • Alan Mills
    January 1, 1970
    At the end of WWII, many Nazi officials found refuge in Argentina. A Quiet Flame begins with Bernard Gunther--a detective (police and private) before the war, an SS officer during the war--leaving the boat with Eichmann and being spirited off to a "safe house." However, rather than being processed along with all of the other German refugees, Gunther is whisked off to a private meeting with Argentine President Peron, and his wife, Evita, who recruit him for a special investigation.As Gunther purs At the end of WWII, many Nazi officials found refuge in Argentina. A Quiet Flame begins with Bernard Gunther--a detective (police and private) before the war, an SS officer during the war--leaving the boat with Eichmann and being spirited off to a "safe house." However, rather than being processed along with all of the other German refugees, Gunther is whisked off to a private meeting with Argentine President Peron, and his wife, Evita, who recruit him for a special investigation.As Gunther pursues his new assignment, he uncovers layer after layer of complexity, corruption, and evil traced back to Germany. As usual, the narrative alone is enough to keep you turning the pages, but Kerr's special gift is the depth he brings to Gunther's character--and to several members of the supporting cast. Looking forward to reading more in this series.
    more
  • Danielle Lafrance
    January 1, 1970
    Ouf ! Il en faut du souffle pour suivre Gunther, plus « baveux » que jamais, alors qu'il se retrouve parmi d'ex-membres SS comme lui (!) réfugiés en Argentine en 1950. Juan Perón, pratiquement aussi brutal, tyrannique et antisémite qu'Hitler, s'acoquine volontiers avec de « célèbres » expatriés allemands. Gunther réussit comme toujours à se retrouver dans la soupe chaude, avec quelques belles dames plus ou moins en détresse, et malgré de réels dangers et menaces létales, parvient à sauver sa pea Ouf ! Il en faut du souffle pour suivre Gunther, plus « baveux » que jamais, alors qu'il se retrouve parmi d'ex-membres SS comme lui (!) réfugiés en Argentine en 1950. Juan Perón, pratiquement aussi brutal, tyrannique et antisémite qu'Hitler, s'acoquine volontiers avec de « célèbres » expatriés allemands. Gunther réussit comme toujours à se retrouver dans la soupe chaude, avec quelques belles dames plus ou moins en détresse, et malgré de réels dangers et menaces létales, parvient à sauver sa peau de jeune quinquagénaire prêt pour une liberté bien méritée. Sans réussir à sauver celle d'une avocate juive catholique (?) dans la vingtaine, dont il est bien sûr tombé follement amoureux.« Tous les Allemands portent en eu l'image d'Adolf Hitler, dis-je. Même ceux qui, comme moi, le haïssaient, lui et tout ce qu'il représentait. Ce visage, avec ses cheveux ébouriffés et sa moustache en timbre-poste, continue de nous hanter, aujourd'hui encore et à jamais, et, telle une douce flamme impossible à éteindre, brûle dans nos âmes. »
    more
Write a review