Undantekningin - de arte poetica
Sagan hefst á gamlárskvöld, þegar Flóki, eiginmaður söguhetjunnar kemur út úr skápnum og flytur til nafna síns og samstarfsmanns. Báðir eru þeir stærðfræðisnillingar og sérfræðingar í óreiðukenningunni.Í kjallaranum býr dvergurinn Perla sem leggur stund á hjónabandsráðgjöf og ritstörf þótt hún hafi hvorki veri gift né sent frá sér bók.Undantekningin er fjórða skáldsaga Auðar Övu Ólafsdóttur.

Undantekningin - de arte poetica Details

TitleUndantekningin - de arte poetica
Author
LanguageIcelandic
ReleaseMay 9th, 2019
PublisherBjartur
Rating
GenreFiction, Novels, Roman

Undantekningin - de arte poetica Review

  • Teresa
    January 1, 1970
    Forse è stato il corvo: quando ha dispiegato le sue lucenti ali blu notte e dalla ringhiera ghiacciata del balcone si è librato nell’aria riempiendo il cielo con la sua apertura alare, ha trasformato il mondo in un unico grumo nero e mi ha impedito la vista del sole, mi ha impedito per sempre la vista di tutti quei soli.La vita di María, protagonista di questo romanzo, sembra perfetta: è bellissima, sexy, intelligente ed idealista; ha un marito altrettanto bello e sensibile da undici anni; ha du Forse è stato il corvo: quando ha dispiegato le sue lucenti ali blu notte e dalla ringhiera ghiacciata del balcone si è librato nell’aria riempiendo il cielo con la sua apertura alare, ha trasformato il mondo in un unico grumo nero e mi ha impedito la vista del sole, mi ha impedito per sempre la vista di tutti quei soli.La vita di María, protagonista di questo romanzo, sembra perfetta: è bellissima, sexy, intelligente ed idealista; ha un marito altrettanto bello e sensibile da undici anni; ha due meravigliosi gemelli di due anni e mezzo; ha un lavoro appagante; ha dei progetti… Cosa potrebbe succederle la notte di Capodanno? Mentre tutti festeggiano e una miriade di soli artificiali illumina il cielo? Il libro si apre con il marito che la lascia per un uomo.La critica più grande che potrei muovere a questo romanzo, se l’è mossa l’autrice da sola: troppi eventi cruciali avvengono tutti insieme. Eppure la vita non sempre ci mette di fronte a un problema alla volta, anzi. Auður Ava Ólafsdóttir è riuscita a creare personaggi particolari ed allo stesso tempo umani (tra questi anche uno particolarmente insopportabile!), ma quello che mi ha colpita, come al solito, è la capacità di questa scrittrice di parlare nei suoi romanzi di temi importanti (la crescita, il senso della maternità, la vita di coppia) con un tono leggero pur affrontando aspetti dolorosi.
    more
  • Georgiana 1792
    January 1, 1970
    Le fate ignoranti all'islandeseUn altro anomalo romanzo di formazione per Olafsdottir, con la protagonista, María, che scopre dopo undici anni di matrimonio, che al marito piacciono gli uomini e che lei è un'eccezione, l'unica donna che Flóki sia mai riuscito ad amare. Anzi, Flóki non sa neanche come sia riuscito a restare con lei per tanto tempo e ad avere due gemelli, un maschietto e una femminuccia (Bergþóra e Björn). Ma adesso che si è innamorato di un suo collega di lavoro - che si chiama a Le fate ignoranti all'islandeseUn altro anomalo romanzo di formazione per Olafsdottir, con la protagonista, María, che scopre dopo undici anni di matrimonio, che al marito piacciono gli uomini e che lei è un'eccezione, l'unica donna che Flóki sia mai riuscito ad amare. Anzi, Flóki non sa neanche come sia riuscito a restare con lei per tanto tempo e ad avere due gemelli, un maschietto e una femminuccia (Bergþóra e Björn). Ma adesso che si è innamorato di un suo collega di lavoro - che si chiama anche lui Flóki - ha deciso di fare coming-out e di lasciare María. Contemporaneamente, María conosce il suo padre biologico (view spoiler)[ e scopre delle cose del rapporto tra sua madre e Albert che non avrebbe mai immaginato, lei che aveva sempre creduto che sua madre fosse fedele a colui che considera il suo vero padre, Björn, l'uomo che l'ha cresciuta. (hide spoiler)]Mentre cerca di superare l'abbandono del marito, María parla spesso con Perla, la sua vicina di casa, una nana che fa la consulente matrimoniale e la ghostwriter per uno scrittore di gialli, e si rende conto di tante stranezze di Flóki a cui non aveva fatto caso perché era convinta che lui le fosse fedele. L'ingenuità di María è davvero disarmante, sembra quasi che abbia vissuto con la testa infilata nella sabbia (o nella neve, visto che siamo in Islanda) per undici anni...(view spoiler)[A tutto questo si aggiunge l'accettazione della pratica di adozione che María e Flóki avevano fatto anni prima, quando credevano di non poter avere figli. Anche se il marito (ormai ex) cerca di dissuaderla dal diventare una donna sola con tre figli (lui la aiuterebbe, ma comunque il carico maggiore graverebbe su di lei), María, che lavora per un'Ong umanitaria, sa di non poter abbandonare quella piccolina che attende i suoi nuovi genitori in un orfanotrofio di una città devastata dalla guerra. E allora María ha - letteralmente - una folgorazione, che le fa decidere cosa fare della sua vita. (hide spoiler)]
    more
  • Hákon Gunnarsson
    January 1, 1970
    I listened to the author read this on the radio. Before listening to it, I had read one novel by Auður, Ör which I liked very much. I have to admit, this one didn't get to me quite as much, but there is something pleasant about the author voice of Auður Ava. These two novels I've read by her, both have this quiet sense of humor, not always laugh out loud funny, but still comic. Sometimes situations that could be seen as sad have this something that is comic. This doesn't undermine the seriousnes I listened to the author read this on the radio. Before listening to it, I had read one novel by Auður, Ör which I liked very much. I have to admit, this one didn't get to me quite as much, but there is something pleasant about the author voice of Auður Ava. These two novels I've read by her, both have this quiet sense of humor, not always laugh out loud funny, but still comic. Sometimes situations that could be seen as sad have this something that is comic. This doesn't undermine the seriousness of the situations, but makes them more interesting.One thing that I think she may have taken a little far here, is her portrayal of men, they all seem just a little pathetic, even the main characters young son. Maybe this has to do with the fact that the main character is going through a divorce that she didn't see coming. Maybe that makes her see men in this light. The best character in the book, and the most interesting one is Perla, who is a writer that lives in the same house as the main character. A great character.All in all, I liked this novel quite a lot, and I'm starting to think I have to read the rest of her books. I like these two books that much.
    more
  • Neena Friedman
    January 1, 1970
    Usch.Sist jag tyckte såhär illa om en bok var när jag läste En dag av David Nicholls eller Kajsa Ingemarssons Bara vanligt vatten.Var liksom konstant upprörd över den tillkämpade quirkyheten. Och Maria (vår hjältinna) var förstås så vacker att bara hon visade sig i lekparken med barnen flockades papporna där och hon var sin författargrannedvärgs musa "i smyg" och när hon reste utomlands förundrades taxichauffören över att filmstjärnor (vilket denna slående skönhet självfallet misstogs för) bokad Usch.Sist jag tyckte såhär illa om en bok var när jag läste En dag av David Nicholls eller Kajsa Ingemarssons Bara vanligt vatten.Var liksom konstant upprörd över den tillkämpade quirkyheten. Och Maria (vår hjältinna) var förstås så vacker att bara hon visade sig i lekparken med barnen flockades papporna där och hon var sin författargrannedvärgs musa "i smyg" och när hon reste utomlands förundrades taxichauffören över att filmstjärnor (vilket denna slående skönhet självfallet misstogs för) bokade så "vanliga hotell" ändå.Nå, en viktig påminnelse om att inte alla islänningar är Jon Kalman Stefansson, direkt.
    more
  • J.
    January 1, 1970
    - Tu nella mia vita sei l'eccezione, - le sue parole ora mi arrivano come ovattate dalla distanza, - sono stato bene, con te, ma non ho mai pensato che sarebbe durato per sempre.Ero molto incuriosito da questo romanzo. Ero incappato nel titolo qualche giorno prima dell'arrivo in biblioteca e alla terza riga del riassunto della trama mi sono detto, "Ok, questo libro lo devo leggere". Avevo molte aspettative dunque, non avevo letto niente della Olafsdottir - o di un altro autore islandese che sia - Tu nella mia vita sei l'eccezione, - le sue parole ora mi arrivano come ovattate dalla distanza, - sono stato bene, con te, ma non ho mai pensato che sarebbe durato per sempre.Ero molto incuriosito da questo romanzo. Ero incappato nel titolo qualche giorno prima dell'arrivo in biblioteca e alla terza riga del riassunto della trama mi sono detto, "Ok, questo libro lo devo leggere". Avevo molte aspettative dunque, non avevo letto niente della Olafsdottir - o di un altro autore islandese che sia - e quindi mi sono buttato nella lettura. E' sempre bello sperimentare cose nuove. Peccato però quando le speranze vengono deluse o non soddisfatte appieno - come, ahimè, è sfortunatamente avvenuto per questo romanzo.Maria è spostata con Floki. Sono insieme da undici anni, una coppia amorevole, affascinante, quasi perfetta, una coppia che diventa famiglia con l'arrivo di due gemelli. Solo che l'ultima notte dell'anno Floki rivela a Maria una grande verità che ha sempre tenuto nascosta. E' innamorato di un altro uomo e non è più in grado di dissimulare la sua identità sessuale. Maria rimane senza parole, è sconvolta, possibile che non si sia mai accorta di nulla? Possibile che abbia sbagliato lei qualcosa? Dalla separazione inattesa la protagonista non farà altro che interrogarsi e cercare di comprendere cosa siano effettivamente stati quegli undici anni di matrimonio e di presunto amore. E' una ricerca disperata di risposte, quella di Maria, una ricerca che si interseca con nuove vicende, nuove scoperte, e passati segreti che ritornano a galla.La trama è il punto forte del romanzo. L'intreccio di personaggi e le vicende che si susseguono sono ben studiate dall'autrice. La caratterizzazione della protagonista poi è analizzata e pensata in ogni minimo particolare, quasi come se l'intero romanzo non fosse altro che un diario scritto dalla donna sotto la richiesta di uno psicanalista.Quello che mi è piaciuto meno è lo stile narrativo. L'uso insistente del presente e della prima persona singolare alla lunga non hanno allietato la lettura. E' tutta una questione di gusti.Non sconsiglio questo romanzo. E' carino, sicuramente non eccellente, ma comunque in grado di trasmettere qualcosa.E poi, wow, ci sono delle immagini mozzafiato - distese di neve, mari d'inverno, crepacci, bufere. Si riesce a sentire un po' d'aria d'Islanda. E questo non è altro che un pregio.
    more
  • Larissa
    January 1, 1970
    Ég hlustaði á rithöfundinn les úr bókinni á RÚV vefsíðunni sem var það fyrsta sinn sem ég hefði klárað heila hjóðbók á íslensku. Röddin hjá Auði Övu er sem sagt ofsa lagræn og þægilegur og hvetur mann til að halda áfram með göngutúrinn til þess að heyra meira. Ég hef ekki ennþá notið neinnar bókar eftir Auði Övu eins mikið og Afleggjarann, sem ég hef lesið kannski fjórum sínum á íslensku og ensku og hef verið mjög hrifin af í hvert skipti. En það er ekki að segja að ég njótti ekki þessa bók. Hún Ég hlustaði á rithöfundinn les úr bókinni á RÚV vefsíðunni sem var það fyrsta sinn sem ég hefði klárað heila hjóðbók á íslensku. Röddin hjá Auði Övu er sem sagt ofsa lagræn og þægilegur og hvetur mann til að halda áfram með göngutúrinn til þess að heyra meira. Ég hef ekki ennþá notið neinnar bókar eftir Auði Övu eins mikið og Afleggjarann, sem ég hef lesið kannski fjórum sínum á íslensku og ensku og hef verið mjög hrifin af í hvert skipti. En það er ekki að segja að ég njótti ekki þessa bók. Hún er með nokkur kunnaleg einkenni sem eru alltaf til í bókum Auðar, þ.e.a.s. það er sögumann sem upplífa einhverja stóra breytingu í (fjölskýldu)lífi en taka hana til greina án mikið læti og drama, heldur innskoðun og sjálfskoðun. Það eru auk þess lífandi barnapersónur, dálítil eldamennska, tungumálafærni, og raunverulegar ferðir sem fara við hliðina við ferð sem sögumann er að taka innan sig.
    more
  • Domitille Lee
    January 1, 1970
    Les recits d'Olafsdottir savent associer le calme au sauvage, l'etrange a la douceur, la filiation au renouveau. L'effondrement batit tranquillement des jours meilleurs, le temps se distend comme les filets du hamac, Maria begaie un peu entre la vie et la mort, mais d'amour ne manque point. En avant, en arriere, et un jour, peut-etre, ce qu'on n'a pas ne manque pas.
    more
  • Hrafnhildur Hreinsdóttir
    January 1, 1970
    Mjög góð bók, las hana með mikilli ánægju. Skemmtilega grár húmor í lýsingum á "framhjáhaldi" eiginmannsins. Veit ekki alveg með endinn, fannst hann vísa á framhald - kannski ætlar hún að hafa þetta opið. Það væri alla vega gaman að heyra meira af Maríu og ekki síður Perlu.
    more
  • Hildigunnur
    January 1, 1970
    3,5 if I could - but found it somewhat lacking ... And one of the main characters really annoying - but a good idea though...
  • * Bar *
    January 1, 1970
    3 rilettura. Splendido.
  • Maria Teresa
    January 1, 1970
    L'eccezione è un romanzo di introspezione psicologica e di elaborazione del dolore. La protagonista, María, funzionario di una ONG, moglie e madre felice, scopre subito all'inizio del libro, una sconvolgente verità che cambierà la sua vita per sempre: il marito e padre dei suoi gemellini è omosessuale e decide di andare a vivere con il nuovo compagno. Non ci sarà lieto fine, ma porteranno comunque a termine la pratica di adozione di un bambino che avevano avviato tanti anni prima.Ero molto scett L'eccezione è un romanzo di introspezione psicologica e di elaborazione del dolore. La protagonista, María, funzionario di una ONG, moglie e madre felice, scopre subito all'inizio del libro, una sconvolgente verità che cambierà la sua vita per sempre: il marito e padre dei suoi gemellini è omosessuale e decide di andare a vivere con il nuovo compagno. Non ci sarà lieto fine, ma porteranno comunque a termine la pratica di adozione di un bambino che avevano avviato tanti anni prima.Ero molto scettica riguardo a questa scrittrice perché avevo letto commenti negativi su "La donna è un'isola", quindi ho "puntato i piedi" perché il gruppo di lettura scegliesse un titolo diverso e ho spinto su questo.Devo dire che mi è piaciuto e che l'ho letto in pochissimo tempo. Lo stile è scorrevole e gli argomenti trattati sono interessanti. La vicenda è strana, ma al giorno d'oggi verosimile e credibilissima. Mi sono piaciuti quasi tutti i personaggi perché li ho sentiti molto "veri". Per esempio è molto umano che María, da donna innamorata, non si sia accorta di certe cose e che si abbandoni a fantasticherie tragiche come la morte dei suoi bambini o il suo stesso funerale, a chi non è mai capitato?C'è anche molta Islanda, nelle descrizioni dei paesaggi, nelle notti artiche, nella cucina...Cosa non mi è piaciuto?Il personaggio di Perla. Ho trovato insulsi i suoi continui discorsi sul suo lavoro di ghost writer, infatti anche la protagonista più di una volta dice di non riuscire a star dietro ai suoi discorsi. Io stessa da lettrice ho avuto lo stesso problema! Poi non mi è piaciuto tutto il mistero in merito ai luoghi. Non viene citato mai nemmeno una volta il nome di un paese, città, località, sia esso islandese o estero (dove si recherà la protagonista verso la fine del libro). Non ne vedo il motivo e l'ho trovato parecchio irritante.
    more
  • Ordslukerskan (Paula)
    January 1, 1970
    I wanted to like this book as much as I have liked other Icelandic books and films that I've read and seen. But I am sorry to say that I can't. I never feel that I get to know who Mariá is, or what she is feeling although I read about all the upsetting things she goes through. There are repeated details that doesn't make sense, unrealistic way of talking and thinking from the 2,5 year old children, and rather stereotypical ideas of how men should behave (or is it irony that are lost in translati I wanted to like this book as much as I have liked other Icelandic books and films that I've read and seen. But I am sorry to say that I can't. I never feel that I get to know who Mariá is, or what she is feeling although I read about all the upsetting things she goes through. There are repeated details that doesn't make sense, unrealistic way of talking and thinking from the 2,5 year old children, and rather stereotypical ideas of how men should behave (or is it irony that are lost in translation?) Some unexpected twists towards the end makes me finish the book, but the only true piece of gold in this novel are Perla, the philosophic, always hungry psychiatrist/writer that lives in the basement.
    more
  • Emma Johansson
    January 1, 1970
    Jag gillade den väldigt mycket, och den var väldigt enkel och snabb att ta sig genom. Det var inte som vanliga böcker med en tydlig handling och början, mitten, slut men det fungerade som en studie av en karaktär vars liv har helt fallit ihop och hur hon känner kring det och hur hon försöker hantera det. Jag tyckte att den var verklighetstrogen, och även om jag inte kände att jag kunde relatera eller ta till mig av ämnena som diskuterades så fanns det ändå någonting i sättet den var skriven, i k Jag gillade den väldigt mycket, och den var väldigt enkel och snabb att ta sig genom. Det var inte som vanliga böcker med en tydlig handling och början, mitten, slut men det fungerade som en studie av en karaktär vars liv har helt fallit ihop och hur hon känner kring det och hur hon försöker hantera det. Jag tyckte att den var verklighetstrogen, och även om jag inte kände att jag kunde relatera eller ta till mig av ämnena som diskuterades så fanns det ändå någonting i sättet den var skriven, i karaktärerna och stämningen som gjorde den mysig att läsa.
    more
  • Lisa
    January 1, 1970
    As soon as I started reading this book I couldn't put it down. I was drawn by the simplicity of the story, the feeling that not much was happening, all while following the characters, getting to know them and wanting to know what would happen next. However, I do find the ending in italics quite disappointing.
    more
  • Gellinini
    January 1, 1970
    Andra boken jag läser av Ólafsdóttir och gillade den här lika mycket som Ärr. Hon har ett eget sätt att skriva på som i alla fall sticker ut för mig. En bra historia med spretiga och intressanta karaktärer.
  • Kenny Møller
    January 1, 1970
    "Paulus var lidt af en besserwizzer og tillod sig at gå ud fra, at folk altid famler efter en vejviser i livet." Tilfældigt citat, der ikke afslører nævneværdigt...
  • Vilborg Anna
    January 1, 1970
    Frábær
  • Nathalie Morén
    January 1, 1970
    2,5 DNF. Totally different feeling from Rosa Candida, which I loved.
  • Erika Hoff Holmgren
    January 1, 1970
    Not great! Not fond of the intertextual stuff, it's clumsily done; even less fond of the lacking character depictions. Everything felt stiff and shallow. Well-written, but that's pretty much it.
  • Sölvi
    January 1, 1970
    hlustaði á upplestur frá höfundi. ekkert smá nice
  • Yasmine
    January 1, 1970
    I wanted more. So the 4 stars is because it was too short!
  • Sophie
    January 1, 1970
    A chacune de mes lectures je dévore ses romans.Un nouveau coup de coeur également.Le sujet abordé est très délicat, mais l'auteure l'amène avec délicatesse et la maladresse humaine de ses personnages.Des sourires, une forme de familiarité avec les personnages et je reste toujours aussi hagarde à la fin du livre, souhaitant une prolongation, toujours plus.
    more
  • Jóel Enok
    January 1, 1970
    Undantekningin -de arte poetica. Auði Övu hefur tekist að skrifa alveg hreint frábæra bók og sýnt fram á hve fær hún er í stílsköpun en t.a.m. er bókin lituð af húmorískum tilviljunum eins og nafngift föður söguhetjunnar og nágranna hans að ógleymdum Flókunum tveim. Einnig er karakterinn Perla, einhverskonar sendiboði höfundar í verkinu ef ekki bara holdgervingur Auðar, lystilega skrifuð og þá sérstaklega hvernig hún kommenterar á hitt og þetta sem á sér stað í sögunni. Þar með er sagan gagnrýnd Undantekningin -de arte poetica. Auði Övu hefur tekist að skrifa alveg hreint frábæra bók og sýnt fram á hve fær hún er í stílsköpun en t.a.m. er bókin lituð af húmorískum tilviljunum eins og nafngift föður söguhetjunnar og nágranna hans að ógleymdum Flókunum tveim. Einnig er karakterinn Perla, einhverskonar sendiboði höfundar í verkinu ef ekki bara holdgervingur Auðar, lystilega skrifuð og þá sérstaklega hvernig hún kommenterar á hitt og þetta sem á sér stað í sögunni. Þar með er sagan gagnrýnd og það af grimmilegu raunsæi og hlustlaust að manni finnst.Sagan sem slík, með öllu sínu drama og ófyrirsjáanlegum beygjum sem minna einna helst á sápuóperu, er furðutrúverðug og einkar áhugaverð. Hún heldur manni við efnið og þrátt fyrir að teygja anga sína yfir persónufjölda sem hleypur líklega á tveimur tugum og að einhverju leyti út fyrir landsteinana er hún ekki flókin eða svo víðamikil að maður þurfi að rissa upp hugarkort. Persónusköpun er heilt yfir góð, enginn einn karakter stendur upp úr sem uppáhald þó Perla reyni að rísa yfir restina af karakterunum. Lítið er um ótrúverðugleika, óþjál samskipti eða deus ex machina þó Auði standi til boða að snúa fáeinum atvikum sér í vil og sjóða saman sögu sem hefði verið mun óraunsærri og velgjuvaldandi.Klárlega bók sem vert er að lesa og að vissu leyti þroskandi lestur. Það sem dregur hana niður að mínu mati er hvernig endirinn lítur út fyrir að hafa komið út um aðra nösina á höfundi. Fannst hann ódýr og ekki á pari við restina af sögunni þó að vissulega sé að finna margskonar áhugaverð bókmenntaleg umræðuefni á þessum lokasíðum.
    more
  • Montse Gallardo
    January 1, 1970
    Un libro extraño en el que aparentemente no pasa nada (de acción), pero llegas a conocer muy bien a la protagonista.No me han gustado los personajes, tan poco emocionales (y el tema da para mucha más emoción), ella tan "metida en sí" y ambos con una relación que se supone que ha sido apasionada, pero en la que yo no veo ningún signo de ello ¿Será cuestión del carácter islandés?Otra cosa que me ha llamado mucho la atención cómo educa a sus hijos, y lo preocupada que está con que su hijo no tenga Un libro extraño en el que aparentemente no pasa nada (de acción), pero llegas a conocer muy bien a la protagonista.No me han gustado los personajes, tan poco emocionales (y el tema da para mucha más emoción), ella tan "metida en sí" y ambos con una relación que se supone que ha sido apasionada, pero en la que yo no veo ningún signo de ello ¿Será cuestión del carácter islandés?Otra cosa que me ha llamado mucho la atención cómo educa a sus hijos, y lo preocupada que está con que su hijo no tenga "actitudes masculinas" ¡¡¡con 3 años!!! o que su niña sea la que tiene el carácter fuerte y sea la que dirige ¿no se supone que estamos en una sociedad igualitaria? que me temo que yo soy muy queer, pero esto me ha dejado pasmada...Aún así me ha gustado leer esta historia, cambiar de país, de estilo, de lo que estaba leyendo últimamente, y leeré algo más de la autora, porque su forma de escribir sí me ha gustado.
    more
  • Skuli Saeland
    January 1, 1970
    Í sögunni Undantekningin segir frá konu sem er sparkað af eiginmanninum á nýársnótt þegar hann tilkynnir henni að hann sé samkynhneigður og sé farinn að búa með öðrum manni. Um leið segir hann henni að hún sé undantekningin í lífi hans. Eina konan sem hann hafi getað hugsað sér að búa með.Auður Ava Ólafsdóttir snýr skemmtilega samlífi hjóna á haus þegar það er undantekning að maður vilji búa með konu. Við kynnumst furðulegum persónum á borð við rithöfundinn í kjallaranum sem skrifar allan sólarh Í sögunni Undantekningin segir frá konu sem er sparkað af eiginmanninum á nýársnótt þegar hann tilkynnir henni að hann sé samkynhneigður og sé farinn að búa með öðrum manni. Um leið segir hann henni að hún sé undantekningin í lífi hans. Eina konan sem hann hafi getað hugsað sér að búa með.Auður Ava Ólafsdóttir snýr skemmtilega samlífi hjóna á haus þegar það er undantekning að maður vilji búa með konu. Við kynnumst furðulegum persónum á borð við rithöfundinn í kjallaranum sem skrifar allan sólarhringinn en er að skrifa svo margar mismunandi sögur um leið að hún skiptir sólarhringnum upp í mörg tímabil til að geta sinnt öllum verkefnunum, svo að ekki sé minnst á hjónabandsráðgjöfina. Get reyndar ekki varist þeirri hugsun að Auður Ava sé sjálf mætt hér til sögunnar.Aðalpersónan missir fótanna og sér í fyrstu ekki fyrir sér líf sitt án eiginmanns síns og barns en finnur að lokum styrk á óvæntan máta.Skemmtileg saga með eftirminnilegum persónum. Vel þess virði að lesa.
    more
  • Christophe
    January 1, 1970
    [Roman lu en traduction française.]Ça se laisse lire, mais je ne suis pas fan de cette écriture sans relief, vaguement poétique, où tout est plus ou moins effacé, aplani : l’"intrigue", les sentiments, les causalités, la toponymie… Où l’auteur croit moderne de transpercer l’illusion romanesque avec un personnage d’écrivain (nain ! métaphore de l’écrivaine naine qu’elle est !) et le finale en italiques absolument grotesque. Prétention encore accrue par le sous-titre latin de l’édition originale, [Roman lu en traduction française.]Ça se laisse lire, mais je ne suis pas fan de cette écriture sans relief, vaguement poétique, où tout est plus ou moins effacé, aplani : l’"intrigue", les sentiments, les causalités, la toponymie… Où l’auteur croit moderne de transpercer l’illusion romanesque avec un personnage d’écrivain (nain ! métaphore de l’écrivaine naine qu’elle est !) et le finale en italiques absolument grotesque. Prétention encore accrue par le sous-titre latin de l’édition originale, De arte poetica ! Assurément, il ne faut douter de rien pour oser cela ! Elle pourrait se rappeler que le Nouveau Roman date des années 50 et Brecht et sa distanciation des années 30. Vous avez dit moderne ?
    more
  • Inga
    January 1, 1970
    Fallega skrifaður texti, yfir sögunni er einhver angurværð sem virðist fylgja höfundinum því hana er líka að finna í Afleggjaranum. Höfundur leikur sér með andstæður, óreiðu og hegðunarmynstur en stundum fannst mér erfitt að sjá skóginn fyrir trjánum, þ.e. að halda utan um öll þau skilaboð og flækjur sem sagan inniheldur. Líklega þarf ég að lesa hana aftur, enda er þetta bók sem ég held að færi manni nýjan boðskap við hvern lestur. Auði tekst að fara blíðlega um söguþráðinn og allar persónur, ma Fallega skrifaður texti, yfir sögunni er einhver angurværð sem virðist fylgja höfundinum því hana er líka að finna í Afleggjaranum. Höfundur leikur sér með andstæður, óreiðu og hegðunarmynstur en stundum fannst mér erfitt að sjá skóginn fyrir trjánum, þ.e. að halda utan um öll þau skilaboð og flækjur sem sagan inniheldur. Líklega þarf ég að lesa hana aftur, enda er þetta bók sem ég held að færi manni nýjan boðskap við hvern lestur. Auði tekst að fara blíðlega um söguþráðinn og allar persónur, maður finnur til samúðar með þeim öllum um leið og maður er þeim reiður eða vonsvikinn. Dásamleg saga um hversdagslegar persónur í mjög svo ódæmigerðum aðstæðum, sem manni tekst samt að tengja svo vel við. Afrek.
    more
  • Klára Slivovice
    January 1, 1970
    When a long lasting love story finishes, it takes time to recover. Marìa is sometimes so strong, or at least she pretends to be strong, that I imagined she would collapse all at once and disperse herself in million pieces, or drown in the sea, or die by hybernation on an hammock in the middle of a garden covered in snow.Snow is in fact everywhere. A lot of food, and a sip of nice wine too create a nice frame for the novel.I really liked Perla, the Ph.D. in Psychology dwarf that helps her through When a long lasting love story finishes, it takes time to recover. Marìa is sometimes so strong, or at least she pretends to be strong, that I imagined she would collapse all at once and disperse herself in million pieces, or drown in the sea, or die by hybernation on an hammock in the middle of a garden covered in snow.Snow is in fact everywhere. A lot of food, and a sip of nice wine too create a nice frame for the novel.I really liked Perla, the Ph.D. in Psychology dwarf that helps her through the first days after Flòki abandoned her for another Flòki (yes, his colleague; yes, a man).Not a perfect novel, but all considered it's a nice reading.
    more
  • Ludovica Lugli
    January 1, 1970
    Ottimo libro da leggere se si è appena state lasciate. Esperienza personale.Forse proprio per il momento in cui l'ho letto non sarò obiettiva, ma mi pare che questo romanzo sia all'altezza dei due precedenti dell'autrice. Molto concentrato nel tempo, narra di pochi giorni nell'inverno strabuio dell'Islanda. La protagonista sembra essere anestetizzata alle volte, ma in realtà non lo è per niente. Non sono riportate le ricette dei piatti citati, ma può comunque far venire fame – specie se letto qu Ottimo libro da leggere se si è appena state lasciate. Esperienza personale.Forse proprio per il momento in cui l'ho letto non sarò obiettiva, ma mi pare che questo romanzo sia all'altezza dei due precedenti dell'autrice. Molto concentrato nel tempo, narra di pochi giorni nell'inverno strabuio dell'Islanda. La protagonista sembra essere anestetizzata alle volte, ma in realtà non lo è per niente. Non sono riportate le ricette dei piatti citati, ma può comunque far venire fame – specie se letto quando fa freddo. Comunque consigliato.
    more
  • Sara Hlín
    January 1, 1970
    Söguþráðurinn góður og svolítil nostralgía í textanum. Margar flottar setningar og gaman að hafa sögu inn í sögunni (þá sem konan í kjallaranum er að skrifa). 2ja ára tvíburarnir fór þó mikið í taugarnar á mér þar sem þeir virtust kunna meira en venjuleg 2ja ára börn. Auk þess virðast þeir skríða upp í tvisvar á nýársnótt.. það var svona eins og þegar maður tekur eftir því að karakter í bíómynd er búinn að skipta um greiðslu í miðju atriði svona rétt á meðan myndavélin aðeins hvarflaði annað. He Söguþráðurinn góður og svolítil nostralgía í textanum. Margar flottar setningar og gaman að hafa sögu inn í sögunni (þá sem konan í kjallaranum er að skrifa). 2ja ára tvíburarnir fór þó mikið í taugarnar á mér þar sem þeir virtust kunna meira en venjuleg 2ja ára börn. Auk þess virðast þeir skríða upp í tvisvar á nýársnótt.. það var svona eins og þegar maður tekur eftir því að karakter í bíómynd er búinn að skipta um greiðslu í miðju atriði svona rétt á meðan myndavélin aðeins hvarflaði annað. Hefði annars alveg viljað hafa bókina lengri og var pínu leið þegar hún var bara allt í einu búin.
    more
Write a review